Udo Jürgens — Ein paar Steine, zwei Kinder, ein Bach songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ein paar Steine, zwei Kinder, ein Bach" van Udo Jürgens.
Songteksten
Ein paar Steine, zwei Kinder, ein Bach,
und ein Spiel mit Geschrei und mit Krach.
Heute bin ich Pirat
und mein Segel ist rot,
ich versenk' jedes Schiff, jedes Boot.
Und du siehst es mit an,
und vielleicht denkst du nach.
Ein paar Steine, zwei Kinder, ein Bach.
Lange ist es wohl schon her,
da hast du hier gespielt,
bautest Dämme und ein Wehr
und hast dich frei gefühlt.
Ein paar Steine, zwei Kinder, ein Bach.
Und was jetzt — viele Jahre danach?
Du siehst wehmütig zu,
doch du hast keinen Spaß,
weil du fürchtest dein Anzug wird naß,
denn spielen fällt längst nicht mehr in dein Fach,
ein paar Steine, zwei Kinder, ein Bach.
Der Hafendamm aus nassem Holz,
aus Kieselstein das Wehr.
Es ist noch alles wie es war,
nur du bist es nicht mehr.
Ein paar Steine, zwei Kinder, ein Bach.
Und du denkst lange noch darüber nach,
und du denkst an das Wasser, die Wiesen, das Moos,
und du wirst das Gefühl nicht mehr los,
daß da irgendwann etwas in dir wohl zerbrach.
Ein paar Steine, zwei Kinder, ein Bach.
Songtekstvertaling
Een paar stenen, twee kinderen, een beek,
en een spel met geschreeuw en lawaai.
Vandaag ben ik een piraat.
en mijn Zeil is rood,
Ik laat elk schip zinken, elke boot.
En je kijkt ernaar.,
en misschien denk je na.
Een paar stenen, twee kinderen, een beekje.
Het is lang geleden.,
sinds je hier speelde.,
bouwtestdammen en een weir
en je voelde je vrij.
Een paar stenen, twee kinderen, een beekje.
En wat nu, vele jaren daarna?
Je ziet er treurig uit.,
maar je hebt geen plezier,
omdat je bang bent dat je pak nat wordt.,
want Spelen valt niet langer onder je onderwerp.,
een paar stenen, twee kinderen, een beekje.
De havenbank gemaakt van nat hout,
van Pebble The Weir.
Het is nog steeds zoals het was.,
alleen ben je dat niet meer.
Een paar stenen, twee kinderen, een beekje.
En je denkt er lang over na.,
en je denkt aan het water, de weiden, het mos,
en je raakt het gevoel niet kwijt.,
dat er ooit iets in je brak.
Een paar stenen, twee kinderen, een beekje.