Tysta Mari — Fyrans buss songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Fyrans buss" van Tysta Mari.
Songteksten
Sirener skriker i en stad som är död
Han går gator lika heta som glöd
Lika livlös som husen runtomkring
Han kolla inombords, kände ingenting
Han känner i fickorna
Lika tomma som igår
Ett liv på stampen för han måste ha råd
Bara en dag till av att göra ingenting
Bara drifta, bara finnas till
Han satte sig på fyrans buss
Slöt ögonen och snurrade runt
Den här staden måste vara död.*
Blev så hög att du trillade ner
Blev så hög att du inte vet var du är
Försökte fästa stegen men gatan sa emot
Försökte fästa blicken men allt flöt ihop
För när kemikalierna lagt sig kommer allt igen
När kemikalierna lagt sig flyter det upp igen
En enda känsla att komma bort
En tom hjärna, faller fort
Han såg solen stiga upp
Satte sig på fyran buss
Den här staden måste vara död.*
Rösten knastrade från högtalaren igen
Tåget stannade och folk började gå hem
Han kasta en blick, det var den sista för idag
Tittade sig omkring ingen annan kvar
Kände dörrar, bom överallt
Samlade papper som om det skulle hjälpa alls
Faller man hårt reser man sig inte igen
När man gått in mönstret är det allt man är
Här kommer smärtan igen
Här kommer sorgen igen
Den här staden måste vara död.*
Den måste vara död
Songtekstvertaling
Sirenes schreeuwen in een stad die dood is
Hij loopt op straat zo heet als een gloed
Zo levenloos als de huizen rondom
Hij keek naar binnen, voelde niets.
Hij voelt in zijn zakken.
Zo leeg als gisteren.
Een leven op de Rammer omdat hij zich moet kunnen veroorloven
Gewoon een dag niets doen.
Gewoon drift, gewoon er zijn
Hij zat in de vuurtorenbus.
Hij sloot zijn ogen en draaide zich om.
Deze stad moet dood zijn.*
Werd zo hoog dat je viel
Zo high geworden dat je niet weet waar je bent
Probeerde de ladder te bevestigen, maar de straat zei tegen
Ik probeerde zijn ogen vast te maken, maar alles zweefde samen.
Want als de chemicaliën zijn opgelost, komt alles terug.
Als de chemicaliën het oplossen, drijft het weer op.
Een enkel gevoel om weg te komen
Een leeg brein, valt snel
Hij zag de zon opkomen.
Ging zitten op de vier bus.
Deze stad moet dood zijn.*
De stem brak weer uit de spreker
De trein stopte en de mensen gingen naar huis.
Hij wierp een blik, het was de laatste voor vandaag.
Ik keek om me heen en er was niemand meer.
Felt doors, boom everywhere
Verzamelde documenten alsof het zou helpen.
Je valt hard je staat niet meer op
Als je het patroon hebt ingevoerd, is dat alles wat je bent.
Daar komt de pijn weer.
Daar komt het verdriet weer.
Deze stad moet dood zijn.*
Het moet dood zijn.