Tyler Milchmann — Die Leiden songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Die Leiden" van Tyler Milchmann.
Songteksten
Wie es dunkelt und du mich verlässt, mein lieber Freund
Öffnen sie im Abgrund ihre Augen
Massengrab in meiner Brust, da liegen sie gedrängt
Auge um Auge, Zahn um Zahn
So fängt die nächste Nacht des Terrors an
Shoot off their limbs!
Tiefes Grab rührt sein Aas
Wird neue Jagd im Dunkel leiten
Kriechen sie aus mir heraus
Die Hirten aller Leiden
Mondlicht glänzt auf ihren Panzern aus Fleisch und Schleim
Observiert sie gierig insgeheim
Schlaf erschrocken floh vor mir, wurd´ peinlich befragt
Dann haben sie den Kopf ihm abgehackt
So geht ihre nächste Nacht der Jagd
Leichen! Leiber! Futter für die Leiden!
Unsere Leichen, unsere Leiber
sind nur ein Futter für die Leiden
Dieses Grab hab ich geerbt
Es muss fremde Augen meiden
Dort wo keine Sonne scheint
Weiden meine Leiden
Der Morgen her, Die Nacht vorbei
Warum bin ich denn nicht allein?
Sie kriechen ums Bett, lauern in jeder Ecke
Am Schreibtisch, Wänden, an der Decke
Träumten wir, mein lieber Freund, nicht davon
Doch wir dachten, Gott lenkte
Schlägt die Stund´ der Quälerei
Wie hässlich muss denn Herrgott sein,
Als er mich damit so reich beschenkte
Songtekstvertaling
Terwijl het donker wordt en je me verlaat, mijn lieve vriend in de afgrond ... open je ogen, een massagraf in mijn borst ... daar liggen ze, oog om oog, tand om tand ... zo begint de volgende nacht van angst ... schiet hun ledematen eraf!
De herders van al het lijden schijnen in het maanlicht op hun tanks van vlees en slijm observeert hen gretig in geheime slaap bang vluchtte voor mij, werd beschamend ondervraagd toen je zijn hoofd afhakte dus gaat je volgende nacht van het jagen op lijken! Lichamen! Voedsel voor het lijden!
Onze lijken, onze lichamen zijn slechts voedsel voor het lijden van dit graf dat ik geërfd heb. het moet vreemde ogen vermijden daar waar geen zon mijn lijden verlicht de ochtend, de nacht gegaan waarom ben ik niet alleen?
Ze kruipen rond het bed, loeren in elke hoek aan het bureau, muren, op het plafond waar we, mijn beste vriend, niet van droomden maar we dachten dat God gestuurd het uur van de kwelling hoe lelijk moet zijn de Here God toen hij me zo rijk gaf