Tucker Zimmerman — October Mornings songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "October Mornings" van Tucker Zimmerman.
Songteksten
October mornings
no one is claiming to be insane
and tho it’s tilting
no one’s explaining
the labyrinth of colors
unwinding in amazement
and from the afternoons of still life
to the evening’s portrait
frames do not intend to be the end
and the paint is only rain
matador magicians
with the pendulums of their hands
are throwing questions
into vacant corridors of waiting
then stand back to laugh at
circles of confusion
lines of answers and the shapes
from sudden pressure of their face
against the glass
are the signs upon their capes
a metamorphosis
of rainbow spice into ice
the cardboard stop signs
announce the coming of the cellophane moon
crashing thru its phases
the open night is hanging mind-cloud posters
from the edge of the universe
the stars are moaning for a double
then explode from loneliness
guitars and flute trills
in cloaks of string quartets
untangle the morning
electric dancers are dangling the sky
with fireworks and candles
and from the afternoons of still life
to the evening’s portrait
frames do not intend to be the end
and the paint is only rain
Songtekstvertaling
Oktober ochtenden
niemand beweert krankzinnig te zijn.
en dat het kantelt
niemand legt het uit.
het labyrint van kleuren
ontdooien in verbazing
en uit de middagen van stilleven
op het portret van de avond
frames zijn niet van plan om het einde te zijn
en de verf is alleen maar regen
matador magicians
met de slingers van hun handen
vragen stellen
in de openstaande gangen van het wachten
ga dan achteruit om te lachen
cirkels van verwarring
lijnen van antwoorden en de vormen
van plotselinge druk van hun gezicht
tegen het glas
zijn de tekenen op hun kapen
metamorfose
van rainbow spice in ice
de kartonnen stopborden
kondig de komst van de cellofaanmaan aan
crashen door de fasen ervan
de open nacht hangt mind-cloud posters op
van de rand van het universum
de sterren kreunen om een dubbele
dan exploderen van eenzaamheid
gitaren en fluitbrillen
in mantels van strijkkwartetten
de ochtend ontwarren
elektrische dansers bungelen aan de hemel
met vuurwerk en kaarsen
en uit de middagen van stilleven
op het portret van de avond
frames zijn niet van plan om het einde te zijn
en de verf is alleen maar regen