Têtes Raides — The Mad Fiddler songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Mad Fiddler" van Têtes Raides.

Songteksten

Not from the northern road
Not from the southern way
First his wild music flowed
Into the village that day
He suddenly was in the lane
The people came out to hear
He suddenly went, and in vain
Their hopes wished him to appear
His music strange did fret
Each heart to wish’t was free
It was not a melody, yet
It was not no melody
Somewhere far away
Somewhere far outside
Being forced to live, they
Felt this tune replied
Replied to that longing
All have in their breasts
The lost sense belonging
To forgotten quests
The happy wife now knew
That she had married ill
The glad fond lover grew
Weary of loving still
The maid and boy felt glad
That they had dreaming only
The lone hearts that were sad
Felt somewhere less lonely
In each soul woke the flower
Whose touch leaves earthless dust
The soul’s husband’s first hour
The thing completing us
The shadow that comes to bless
From kissed depths unexpressed
The luminous restlessness
That is better than rest
As he came, he went
They felt him but half-be
Then he was quietly blent
With silence and memory
Sleep left again their laughter
They tranced hope ceased to last
And but a small time after
They knew not he had passed
Yet when the sorrow of living
Because life is not willed
Comes back in dreams' hours, giving
A sense of life being chilled
Suddenly each remembers
It glows life a coming moon
On where their dream-life embers
The mad fiddler’s tune

Songtekstvertaling

Niet van de noordelijke weg
Niet vanuit het zuiden.
Eerst vloeide zijn wilde muziek
In het dorp die dag
Hij was plotseling op de weg.
De mensen kwamen naar buiten om te horen
Hij ging plotseling, en tevergeefs.
Hun hoop wenste dat hij verscheen.
Zijn muziek strange maakte zich zorgen.
Elk hart om niet te wensen was vrij
Het was nog geen melodie.
Het was geen melodie.
Ergens ver weg.
Ergens ver buiten
Gedwongen om te leven, ze
Voelde deze melodie antwoordde
Antwoordde op dat verlangen
Allemaal in hun borsten
Het verloren gevoel dat erbij hoort
Op vergeten zoektochten
De gelukkige vrouw wist nu
Dat ze ziek getrouwd was.
De blije geliefde groeide
Moe van de liefde nog steeds
De meid en de jongen waren blij.
Dat ze alleen droomden
De eenzame harten die verdrietig waren
Voelde ergens minder eenzaam
In elke ziel werd de bloem wakker
Wiens aanraking aarde-onvruchtbare stof doet ontstaan.
Het eerste uur van de man van de ziel
Het ding dat ons voltooit
De schaduw die komt om te zegenen
Uit gezochte diepten, niet geëxperimenteerd
De lichtgevende rusteloosheid
Dat is beter dan rust.
Toen hij kwam, ging hij
Ze voelden hem maar half-be
Toen was hij stilletjes blent
Met stilte en herinnering
Slaap weer links hun gelach
Ze hebben de hoop opgegeven.
En een kleine tijd daarna
Ze wisten niet dat hij was overleden.
Maar als het verdriet van het leven
Omdat het leven niet wil
Komt terug in dromen uren, geven
Een gevoel van leven dat gekoeld wordt
Plotseling herinnert iedereen zich
Het gloeit leven een komende maan
Waar hun droomleven ontbrandt
The mad fiddler ' s tune