Têtes Raides — Les Papiers songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Les Papiers" van Têtes Raides.
Songteksten
Si l’on ne jetait plus nos papiers dans les rues
Le petit balayeur ne travaillerait plus
Au bord de ton veston
Les lèvres endormies
Il a une tête qui fume son clope
Et l’autre main qui nettoie la capitale
Posé sur ton talon
O mes doux caniveaux
Mes senteurs d’aurore
Sur la terre qui dort
J’ai vingt ans j’ai trente ans ou peut-être cent ans
Dans un jour une fois plus tard mais qu’importe
On se retrouvera dans la même maison
Pour cueillir en rêvant nos papiers dans les rues
Le petit balayeur met sa belle tenue
Sur la blanche saison
Les feuilles étourdies
L'œil d’un matin gris dans l'égout qui clapote
Les regrets déversés de la capitale
Les cœurs dans les pochons
O mes lettres froissées
Mes amours d’aurore
Poussent les pigeons morts
J’ai cent ans dans mille ans ou peut-être entre temps
Entre tous les passants vers la même porte
Ton blason c’est toujours la gueule que tu portes
C’est pourquoi j’ai jeté mes papiers dans les rues
Ce matin de printemps il avait disparu
Dans un de ses ruisseaux
Il a pris son bateau
Va ranger tes balais les nouvelles ordures
Salue tous les copains de la balayure
Songtekstvertaling
Als we onze papieren niet meer op straat gooien
De kleine veegmachine zou niet meer werken
Aan de rand van je jas
Slaaplippen
Hij heeft een hoofd dat zijn sigaret rookt.
En de andere hand die de hoofdstad schoonmaakt
Op je hiel.
O mijn zachte goten
Mijn geuren van de dageraad
Op het land dat slaapt
Ik ben twintig. ik ben dertig of misschien honderd.
In een dag een keer later, maar wat dan ook
We zullen in hetzelfde huis zijn.
Om in dromen onze kranten op straat te plukken
De kleine veegmachine trekt zijn mooie outfit aan.
Op het witte seizoen
De verdoofde bladeren
Het oog van een grijze ochtend in het stormachtige riool
De gemorste spijt van de hoofdstad
Harten in de zakken
O mijn verfrommelde letters
Mijn Aurora houdt van
Laat dode duiven groeien.
Ik ben 100 jaar oud in duizend jaar of misschien in de tussentijd
Tussen alle voorbijgangers-door naar dezelfde deur
Je wapen is altijd de mond die je draagt.
Daarom gooide ik mijn papieren op straat.
Vanmorgen was hij verdwenen.
In een van haar stromen
Hij nam zijn boot.
Doe je borstels weg met het nieuwe afval.
Zeg hallo tegen alle vrienden van de sweep