Trust — Les armes aux yeux songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Les armes aux yeux" van Trust.
Songteksten
J’avais l’air inutile dans mes habits civils
Le temps passe aux geôles le suicide qui vous frôle
L’oeil qui vous méprise, vous scrute vous défie
Egaré dans la vague m’accrochant à la vie
Seul dans le noir, tonnes de pierres coeur à part
Je suis pourri de l’intérieur, porte blindée sur la peur
L’odeur de ma couche, la perfection de sa bouche
Mon coeur saigne toute ma rage
Les armes au yeux, les larmes comme aveu
Cathédrale de misère peuplée d’ombres sans âge
Là-bas je devais me taire
Au fond je devais me plaire
Ils ont fouillé mon passé, enchaîné mon présent
Compromis mon futur, civil, sexuel et nature
J’ai la gangrène de l’intérieur
Qui ronge la douceur qui s’estompe
De cet endroit hostile
Ma largesse d’esprit dans l'étroitesse des murs
Mon coeur saigne, saigne toute ma rage
Les armes au yeux, les larmes comme aveu
Je suis fou de courir, de parler, de sentir
Je suis tout le temps agressé
La haine ne peut s’effacer
On me parle de mes yeux, de leur couleur lavasse
De leur froideur animale, le dégoût prend la place
Mon coeur saigne sur toute mon âme
Mon âme fait l’amour à son âme
Dans mes nuits carcérales, les femmes restaient pénales
Songtekstvertaling
Ik zag er nutteloos uit in mijn burgerkleren.
De tijd gaat naar de gevangenis de zelfmoord die bij je in de buurt is
Het oog dat je veracht, je onderzoekt, tart je.
Zwervend in de golf die zich vastklampt aan het leven
Alleen in het donker, tonnen Hartstenen apart
Ik ben verrot van binnen, gepantserde deur van angst.
De geur van mijn luier, de perfectie van haar mond
Mijn hart bloedt als een rund
Wapens in de ogen, tranen als een bekentenis
Kathedraal van ellende bevolkt door eeuwenoude schaduwen
Daar moest ik mijn mond houden.
Diep van binnen moest ik van mezelf houden.
Ze doorzochten mijn verleden, ketenden mijn heden
Mijn toekomst in gevaar brengen, beschaafd, seksueel en natuur
Ik heb gangreen van binnenuit.
Dat knaagt weg aan de vervagende zoetheid
Van deze vijandige plek.
Mijn grootheid van geest in de smalheid van de muren
Mijn hart bloedt, bloed al mijn woede
Wapens in de ogen, tranen als een bekentenis
Ik ben gek op rennen, praten, voelen
Ik word de hele tijd gepest.
Haat kan niet worden gewist
Ze vertellen me over mijn ogen, hun lavendel kleur
Van hun dierlijke kou neemt walging de plaats in.
Mijn hart bloedt over mijn ziel
Mijn ziel vrijt met zijn ziel
In mijn gevangenisavonden bleven vrouwen crimineel.