Trophy Eyes — Penfold State Forest songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Penfold State Forest" van Trophy Eyes.
Songteksten
Staring at a blue lined page,
Trying to find the answers in ink.
What would I ever leave behind,
If I was to die today?
I’m strong enough to say,
That I have plenty of regrets,
And maybe I will never change,
My whole life will be a waste.
What did I do with the years,
Now that I’m pushing 23.
And I still can’t tell the difference,
between the right and the wrong thing.
How did I get so fucking good,
At hurting everyone I love?
Is that all I’ll be remembered for?
I’m tired of writing sad songs,
But that’s all that I have left.
'Cause it’s the things that I reflect on,
That make me who I am.
It happened again,
Restless in my sleep.
You woke me from a dream,
To say I’m not like my old man.
And maybe that’s what I’m so cared of,
That I’ll be no different.
I’ll bring someone in to this life,
And leave a scar they won’t forget.
I ran my thumb over the faces in,
My old class photo.
We were so innocent back then,
If only I had known.
All those smiles staring back at me,
Where the fuck did they all go?
What I would do for a clear conscience again,
To swallow the lump that’s in my throat.
And the first time we drove past,
Penfold State Forest,
I felt the weight of another life,
Leave my back finally.
The scar they won’t forget.
Songtekstvertaling
Starend naar een blauwe pagina,
Ik probeer de antwoorden met inkt te vinden.
Wat zou ik ooit achterlaten,
Als ik vandaag zou sterven?
Ik ben sterk genoeg om te zeggen,
Dat ik veel spijt heb,
En misschien zal ik nooit veranderen,
Mijn hele leven zal een verspilling zijn.
Wat heb ik met de jaren gedaan?,
Nu ik bijna 23 ben.
En ik zie nog steeds het verschil niet.,
tussen het goede en het verkeerde.
Hoe ben ik zo goed geworden?,
Om iedereen pijn te doen waar ik van hou?
Is dat alles waarvoor ik herinnerd zal worden?
Ik ben het zat om trieste liedjes te schrijven.,
Maar dat is alles wat ik nog heb.
Want het zijn de dingen waar ik over nadenk.,
Dat maakt me wie ik ben.
Het is weer gebeurd.,
Rusteloos in mijn slaap.
Je hebt me wakker gemaakt uit een droom,
Om te zeggen dat ik niet zoals mijn vader ben.
En misschien is dat waar ik zo voor gezorgd word,
Dat ik niet anders zal zijn.
Ik breng iemand in dit leven.,
En een litteken achterlaten dat ze niet zullen vergeten.
Ik heb m ' n duim over de gezichten geramd.,
Mijn oude klassefoto.
We waren toen zo onschuldig.,
Had ik het maar geweten.
Al die glimlachen die naar me staren.,
Waar zijn ze heen?
Wat ik zou doen voor een zuiver geweten opnieuw,
Om de knobbel in mijn keel door te slikken.
En de eerste keer dat we voorbijreden,
Penfold State Forest,
Ik voelde het gewicht van een ander leven.,
Laat me eindelijk met rust.
Het litteken dat ze niet zullen vergeten.