Trophallaxy — Ode to Seasons songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ode to Seasons" van Trophallaxy.

Songteksten

Once upon a dead time there was a home sweet home
In the land always fine stood my sun and my throne
But one day came the storm, my haven then was lost
Turned into a pale form, leaving nothing but vain dust
Wandering in the maze of every me’s future
Telling me it’s just a phase, 'can't go any further
No more physical ties, no door in front of me
I am trapped in my mind, will I ever be set free?
Yet all the world to be seen…
Seasons passing by and still one thing is for sure
There is nothing that is acquired forever
The leaves of your tree will always end up falling
It is yours to know that the cycle is spinning
Flowers were forgotten, tracks were lost in the snow
Memories now silent, at the end of my rope
Yet no regret to hound, dark days can be allies
If you’re not on the ground, you’re not able to rise
Roots of creation are pain…
Seasons passing by and still one thing is for sure
There is nothing that is acquired forever
The leaves of your tree will always end up falling
It is yours to know that the cycle is spinning
Look up and start the harvest…
Dawn lights the sky, the first signs of a brand new day
Closing my eyes to decide which way I will take
My home will be where my feet and fate carry me
There is no way to avoid seasons' symphony

Songtekstvertaling

Once upon a dead time there was a home sweet home
In het land altijd fijn stond mijn zon en mijn troon
Maar op een dag kwam de storm, mijn haven was toen verloren
Veranderde in een bleke vorm, en liet niets dan ijdel stof achter.
Zwervend in het doolhof van elke me ' s toekomst
Me vertellen dat het maar een fase is, ' kan niet verder gaan
Geen fysieke banden meer, geen deur voor me.
Ik zit gevangen in mijn Geest, zal ik ooit bevrijd worden?
Toch is de hele wereld te zien…
Seizoenen voorbij en nog één ding is zeker
Er is niets dat Voor altijd verworven is.
De bladeren van je boom zullen altijd vallen.
Het is aan jullie om te weten dat de cyclus draait
Bloemen werden vergeten, sporen verloren in de sneeuw
Herinneringen nu stil, aan het einde van mijn touw
Maar geen spijt om op te jagen, donkere dagen kunnen bondgenoten zijn
Als je niet op de grond bent, kun je niet opstaan.
Wortels van de schepping zijn pijn…
Seizoenen voorbij en nog één ding is zeker
Er is niets dat Voor altijd verworven is.
De bladeren van je boom zullen altijd vallen.
Het is aan jullie om te weten dat de cyclus draait
Kijk omhoog en start de oogst…
Dageraad verlicht de hemel, de eerste tekenen van een gloednieuwe dag
Ik sluit mijn ogen om te beslissen welke kant ik op Ga.
Mijn thuis zal zijn waar mijn voeten en lot me dragen
Er is geen manier om de symfonie van seasons te vermijden.