Trisha Yearwood — I Don't Paint Myself Into Corners songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "I Don't Paint Myself Into Corners" van Trisha Yearwood.

Songteksten

It took a while for me to see things as they were
In the light of truth
It wasn’t you, it was me I let myself get used to drowning in the hurt
Against the wall
Who’d of thought, it was me From there I couldn’t even look over my shoulder
I kicked down all the walls and started all over
And I don’t paint myself into corners anymore
In a brittle heart of clay
I threw my brushes away
The tools of the trade that chained your memory to me Are out the door
I don’t paint myself into corners anymore
When you left you left me with no other choice at all
But to sink
To my knees, and cry
I never knew just how far a soul could fall
Like a rock
I couldn’t stop, didn’t try
I locked myself behind shades of misery
But when I let you go, I set myself free
And I don’t paint myself into corners anymore
In a brittle heart of clay
I threw my brushes away
The tools of the trade that chained your memory to me Are out the door
I don’t paint myself into corners anymore
The tools of the trade that chained your memory to me Are out the door
I don’t paint myself into corners anymore
The tools of the trade that chained your memory to me Are out the door
I don’t paint myself into corners anymore
I don’t paint myself into corners anymore

Songtekstvertaling

Het duurde even voor ik de dingen zag zoals ze waren.
In het licht van de waarheid
Het lag niet aan jou, maar aan mij. Ik raakte gewend aan het verdrinken in de pijn.
Tegen de muur.
Wie had gedacht, Ik was het vanaf daar Ik kon niet eens over mijn schouder kijken
Ik trapte alle muren naar beneden en begon helemaal opnieuw.
En ik verf mezelf niet meer in hoeken.
In een broos hart van klei
Ik gooide mijn borstels weg.
Het gereedschap van de handel die je geheugen aan mij vastketende, is de deur uit.
Ik verf mezelf niet meer in hoeken.
Toen je wegging, had je geen andere keus.
Maar om te zinken
Op mijn knieën en huilen
Ik wist niet hoe ver een ziel kon vallen.
Als een rots
Ik kon niet stoppen, probeerde het niet.
Ik sloot mezelf op achter schaduwen van ellende.
Maar toen ik je liet gaan, liet ik mezelf vrij.
En ik verf mezelf niet meer in hoeken.
In een broos hart van klei
Ik gooide mijn borstels weg.
Het gereedschap van de handel die je geheugen aan mij vastketende, is de deur uit.
Ik verf mezelf niet meer in hoeken.
Het gereedschap van de handel die je geheugen aan mij vastketende, is de deur uit.
Ik verf mezelf niet meer in hoeken.
Het gereedschap van de handel die je geheugen aan mij vastketende, is de deur uit.
Ik verf mezelf niet meer in hoeken.
Ik verf mezelf niet meer in hoeken.