Триада — Сон songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Сон" van Триада.
Songteksten
Нечего терять,
Не во что верить,
Где-то затеряны
Выхода последние двери!
Клочки бумаги
Наполняют пустые улицы,
От вспышки ненависти
Приходится щуриться!
Нечего терять,
Не во что верить,
Когда затеряны
Последние выхода двери!
На дне пустых карманов-
Щепотка надежды!
Как прежде-
В ушах надрывный стон-
Может это сон!..
Избитые истины
С руин Палестины-
Крепки как вина,
Бодрят адреналином спину!
Дует ветер новый,
С этим
Разносит пепел былых кумиров
Черствого мира!
Лира сдохла-
Многим на все давно по. уй!
К последнему вздоху
Никто не поднесет стакан воды!
Сгоревшие мечты-
Пустые понты,
Мелочи,
Финты!
Сволочи мутят воду,
Роют рвы!
Тушат искры души-
Нравственность на вес икры!
Скажи,
А ты когда в последний раз
Осознавал, что ты- мразь?!
Себя не крась-
Все хотят всласть
Пожить и не пропасть,
Не упасть в болото подземной игры,
Не выходя из своей конуры,
Но это только сны!
Братан,
Куда все катится?!
Хочется пятиться!
Иконе плачется
От сна-
Тяжелеют глаза…
Глаза…
Нечего терять,
Не во что верить,
Где-то затеряны
Выхода последние двери!
Клочки бумаги
Наполняют пустые улицы,
От вспышки ненависти
Приходится щуриться!
Нечего терять,
Не во что верить,
Когда затеряны
Последние выхода двери!
На дне пустых карманов-
Щепотка надежды!
Как прежде-
В ушах надрывный стон-
Может это сон!..
Я прохожу в старую комнату-
Темно и стремно там!
Под потолками огромными-
Окна с решетками холодными!
Давно не ощущал такой свободы я!
Вздрагиваю от шума открывающейся форточки,
Сажусь на корточки-
На полу горою старые газеты,
От пламени свечи причудливо танцуют силуэты,
На стенах портреты тех,
Чья песня спета-
Реальные поэты,
Лица- словно повод для сюжета!
Съежившись от ветра,
Я с трудом преодолеваю метры,
Скрывая где-то в гетто
Мозга страх!
Маятник в углу делает новый размах,
В ушах- немая акапелла!
Вижу свое же тело
Под кипой фотографий,
Начинаю разбирать их в страхе-
Судьбы президентов,
Генералов,
Тентов патентов малых людей
От времени отсталых,
Сотни глаз усталых,
Личностей,
Кровавых событий-
Вечно новых, уже старых…
Добираюсь до кассет аудио-
Кстати,
Тысячи всех этих мелодий
Играют сзади,
Слышу голос:
«Может, сядешь?»…
Как войска на параде
Прохожу к столу,
Не знаю почему-
Тянусь к стволу холодному…
В ужасе кидаю обратно!..
«Что, неприятно?!
Начнем попятно-
Жизнь- кино,
Судьба- веретено,
Удачи только пятна!
Кому нужны твои признанья?!-
Проклятья,
Заклинанья,
Знанья,
К чему повествования-
Вот тысячи- это враги!
Вот два- это Братья!
Ты не нужен даже матери!
А со стола
В лице ствола
Лежит твое решение,
Сердце горит от возмущения,
Презрения!
Но близок я к повиновению!-
Встав на колени, делаю крестное знамение!..»
Перо схватив,
Напрягшись до треска жил,
Беру акрил и лист бумаги,
Роняя на кривые буквы капли влаги
Очередной саги-
Новые строчки,
Такому же как я одиночке,
Не ставя точки,
Выплескивая по цепочке то,
Что рвет изнутри на клочки!
И верю- это лишь цветочки!
Под глазами круги,
В окне пылает свет зари, —
Вскакиваю,
Пробудившись ото сна!
Вокруг мгла!
Делаю глоток вина,
Свет включаю-
Замечаю
На столе два своих листа из сна!..
Сна!..
Из моего сна!
Нечего терять,
Не во что верить,
Где-то затеряны
Выхода последние двери!
Клочки бумаги
Наполняют пустые улицы,
От вспышки ненависти
Приходится щуриться!
Нечего терять,
Не во что верить,
Когда затеряны
Последние выхода двери!
На дне пустых карманов-
Щепотка надежды!
Как прежде-
В ушах надрывный стон-
Может это сон!..
Может это сон…
Просто- сон…
Просто напросто- сон…
Нечего терять,
Не во что верить,
Где-то затеряны
Выхода последние двери!
Клочки бумаги
Наполняют пустые улицы,
От вспышки ненависти
Приходится щуриться!
Нечего терять,
Не во что верить,
Когда затеряны
Последние выхода двери!
На дне пустых карманов-
Щепотка надежды!
Как прежде-
В ушах надрывный стон-
Может это сон!..
Songtekstvertaling
Niets te verliezen,
Niets om in te geloven.,
Ergens verloren
De laatste deur!
Papiertje
Vul de lege straten,
Van een uitbarsting van haat
Ik moet knijpen.
Niets te verliezen,
Niets om in te geloven.,
Wanneer verloren
De laatste uitgang!
Op de bodem van lege zakken-
Een snufje hoop!
Zoals voorheen-
In de oren van een gebroken kreun-
Misschien is het een droom!..
Afgezaagde waarheden
Uit de ruïnes van Palestina-
Zo sterk als wijn,
Activeer je rug met adrenaline!
Een nieuwe wind waait,
Hiermee
Verspreidt de as van voormalige idolen
Oude wereld!
Lyra is dood.-
Velen zijn al lang bezig. UY!
Tot de laatste adem
Niemand zal een glas water meenemen!
Uitgebrande dromen-
Lege show-offs,
Trivia,
Feints!
Klootzakken vertroebelen het water.,
Graven van greppels!
Doof de vonken van de ziel-
Moraliteit op het gewicht van kaviaar!
Zeggen,
Wanneer was de laatste keer?
Wist je dat je uitschot bent?!
Schilder jezelf niet.-
Iedereen wil ervan genieten.
Leven en niet verloren gaan,
Val niet in het moeras van het ondergrondse spel,
Vanuit het comfort van zijn kennel,
Maar dit zijn maar dromen!
Bro.,
Waar gaat alles heen?!
Ik wil me terugtrekken!
Het icoon huilt
Uit de slaap-
Mijn ogen worden zwaar.…
Oog…
Niets te verliezen,
Niets om in te geloven.,
Ergens verloren
De laatste deur!
Papiertje
Vul de lege straten,
Van een uitbarsting van haat
Ik moet knijpen.
Niets te verliezen,
Niets om in te geloven.,
Wanneer verloren
De laatste uitgang!
Op de bodem van lege zakken-
Een snufje hoop!
Zoals voorheen-
In de oren van een gebroken kreun-
Misschien is het een droom!..
Ik ga naar de oude kamer.-
Het is donker en eng daarbuiten!
De plafonds zijn enorm.-
Ramen met tralies zijn koud!
Zo ' n vrijheid heb ik lang niet gevoeld!
Ik huiver bij het geluid van de opening van het raam,
Ik kruip naar beneden.-
Oude kranten liggen op de grond.,
Silhouetten dansen fantastisch uit de vlam van de kaars,
Op de muren staan portretten van die,
Wiens lied wordt gezongen-
Echte dichters,
Gezichten-alsof de reden voor het complot!
In de wind,
Ik kan nauwelijks de meters bedekken.,
Verstopt ergens in het getto
"Angst!
De slinger in de hoek maakt een nieuwe swing,
In mijn oren - een stille A Capella!
Ik zie mijn eigen lichaam.
Onder een stapel foto ' s,
Ik begin ze uit te zoeken in angst.-
Het lot van presidenten,
Algemene,
Patenten van kleine mensen
Uit de tijd van het achterlijke,
Honderden vermoeide ogen,
Persoonlijkheid',
Bloedige gebeurtenissen-
Voor altijd nieuw, al oud…
Naar de audiocassettes gaan-
Overigens,
Duizenden van al deze nummers
Spelen van achteren,
Ik hoor een stem:
"Waarom ga je niet zitten?"...
Als troepen op parade
Ik ga naar de tafel.,
Ik weet niet waarom.-
Ik reik naar de koude kofferbak.…
In horror, ik gooi het terug!..
"Wat, onplezierig?!
Laten we terug beginnen.-
Life-movies,
Het lot is een weefgetouw.,
Veel geluk alleen vlekken!
Wie heeft je bekentenissen nodig?! -
Vloek,
Spreuken,
Kennis,
Wat is het nut van verhalen vertellen-
Hier zijn duizenden-dit zijn de vijanden!
Hier zijn er twee-Dit zijn broers!
Zelfs je moeder heeft je niet nodig!
En van de tafel
In het gezicht van de kofferbak
Liegt uw beslissing,
Mijn hart brandt van verontwaardiging.,
Minachting!
Maar ik ben dicht bij gehoorzaamheid!-
Knielend, maak ik het teken van het kruis!.."
Pen graaien,
Ze sprongen naar crackle.,
Ik neem acryl en een vel papier.,
Dropping van vocht op de kromme letters
Een Andere Saga-
Nieuwe lijnen,
Een eenzaat zoals ik,
Zonder punten te zetten,
Dan morsen ze op de ketting.,
Aan flarden gescheurd worden van binnenuit!
En ik geloof-het zijn maar bloemen!
Cirkels onder de ogen,
Het licht van de dageraad gloeit in het raam, —
Springen,
Wakker worden uit een droom!
Rond de mist!
Ik neem een slokje wijn.,
Het licht aandoen-
Ik merk het.
Op de tafel liggen twee van je dromen!..
Slaap! ...
Uit mijn droom!
Niets te verliezen,
Niets om in te geloven.,
Ergens verloren
De laatste deur!
Papiertje
Vul de lege straten,
Van een uitbarsting van haat
Ik moet knijpen.
Niets te verliezen,
Niets om in te geloven.,
Wanneer verloren
De laatste uitgang!
Op de bodem van lege zakken-
Een snufje hoop!
Zoals voorheen-
In de oren van een gebroken kreun-
Misschien is het een droom!..
Misschien is het een droom.…
Gewoon een droom.…
Gewoon een droom.…
Niets te verliezen,
Niets om in te geloven.,
Ergens verloren
De laatste deur!
Papiertje
Vul de lege straten,
Van een uitbarsting van haat
Ik moet knijpen.
Niets te verliezen,
Niets om in te geloven.,
Wanneer verloren
De laatste uitgang!
Op de bodem van lege zakken-
Een snufje hoop!
Zoals voorheen-
In de oren van een gebroken kreun-
Misschien is het een droom!..