Триада — Роскошь songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Роскошь" van Триада.
Songteksten
Ты повела одних к роскоши
Других за иконами
Вот уже. Кружат вороны над головами.
Тех, кто дышит смолами в городе темном
Где греют руки над кострами
И солнце лишь помнят.
В сырых клоповниках, в торнике.
Рвут в клочья безмятежность
Этой холодной ночи.
Один-на-один с одиночеством моим.
Дым тонкой нитью души уходит с ним.
Это не больно ведь миллионы привыкают
жизнь воять. Глаз не смыкая, таять.
И с новым днем терять память.
Хватит себя тратить,
Наверное, братик мы не тем платим.
Плач — это нирвана, твой настоящий мир.
Настоящий рай неба с частотой сапфира.
И в нем сила, а золото, лишь наша слабость
Что обещает болеть и не познать радость.
Мы раскалены, испепелены
И не видно дальше этой пелены
Немой порой морозы жгут
Зной сушит, тут глушит молот,
Вбивая сваи, сколько лет прошло,
А соседи все лают.
Воспринимай мой мир таким,
Как оторванный лист тома,
Хлебный ломоть, моя моральная кома
Иммунитета с комой тех,
Кто уезжает за черту в коттеджи
Время меняет многих, а мы те же.
Припев:
Россия!
Бедность и будет уделом сильных.
Согрей теплом своим районы старые,
Ветры северные прогани подальше.
И спрячь печаль под слоем печной сажи.
Россия!
Бедность и будет уделом сильных.
Согрей теплом своим районы старые,
Ветры северные прогани подальше.
И спрячь печаль под слоем печной сажи.
Этот холодный мелкий дождь
Уже не над нами, мы как в тумане
Который вниз тянет, кто знает?
Это ли мораль из детских сказок
Или из фильмов Голливуда, лучшие фразы.
Это районы, трамваи, тучи над городом вечные,
Крики ночные или умы беспечные станет ли легче.
Там в зоне карантина — бедности.
Это картина без красок, где все приелось и надоело…
Свободных путать с беспризорными
Вот она — форма позора системы
И все в этой теме, тонут как в болоте зыбком
Дефицит улыбки среди слитков угольных.
Увы больны даже самые сильные
Имя болезни — нищета, бледность и так постепенно.
Она начинает течь по нашим венам
И новый день как по графику сужает стены.
Припев:
Россия!
Бедность и будет уделом сильных.
Согрей теплом своим районы старые,
Ветры северные прогани подальше.
И спрячь печаль под слоем печной сажи.
Россия!
Бедность и будет уделом сильных.
Согрей теплом своим районы старые,
Ветры северные прогани подальше.
И спрячь печаль под слоем печной сажи.
Уйми голод, утоли жажду.
Не позволь зною нас ссушить заживо.
Уйми голод, утоли жажду.
Не позволь зною нас ссушить заживо.
Уйми голод, утоли жажду.
Не позволь зною нас ссушить заживо.
Уйми голод, утоли жажду.
Не позволь зною нас ссушить заживо.
Songtekstvertaling
Je leidde wat naar luxe
Andere voor pictogrammen
Dat is het. Cirkelende kraaien boven hun hoofd.
Zij die teer ademen in de donkere stad
Waar ze hun handen verwarmen boven vuur.
En ze herinneren zich alleen de zon.
In een bedorven insect, in Tornike.
Ze verscheuren de sereniteit aan flarden.
Deze koude nacht.
Eén op één met mijn eenzaamheid.
De rook gaat met hem mee als een dunne draad van de ziel.
Het doet geen pijn omdat miljoenen eraan wennen.
het leven in oorlog. Zonder je ogen te sluiten, smelten.
En met een nieuwe dag om geheugen te verliezen.
Je moet uitgeven,
Ik denk dat we de verkeerde mensen betalen.
Huilen is Nirvana, je echte wereld.
Een echte hemel met de frequentie van saffier.
En daarin is kracht, en goud, alleen onze zwakte.
Dat belooft ziek te worden en de vreugde niet te kennen.
We zijn gloeiend, verbrand.
En je kunt niet verder kijken dan deze sluier
Doofstommen branden soms
De hitte droogt, dan stopt de hamer,
Rijden in stapels, hoeveel jaren zijn er voorbij gegaan,
En de buren blaffen nog steeds.
Denk aan mijn wereld op deze manier,
Als een gescheurde blad van een volume,
Broodstuk, mijn morele coma
Immuniteit met een coma.,
Wie gaat er over de lijn naar huisjes?
Tijd verandert veel mensen, maar wij zijn hetzelfde.
Chorus:
Rusland!
Armoede zal het lot van de sterken zijn.
Verwarm de oude wijken met uw warmte,
De wind waait weg.
En verberg je verdriet onder een laag roet.
Rusland!
Armoede zal het lot van de sterken zijn.
Verwarm de oude wijken met uw warmte,
De wind waait weg.
En verberg je verdriet onder een laag roet.
Deze koude fijne regen
Niet meer boven ons, we zijn in een mist
Wie weet wat er gebeurt?
Is dit een moraal uit kinder sprookjes?
Of Van Hollywood films, De beste zinnen.
Dit zijn districten, trams en eeuwige wolken boven de stad.,
De kreten van de nacht of in de gedachten van onzorgvuldig zal gemakkelijker zijn.
Daar in de quarantaine zone — armoede.
Dit is een foto zonder kleuren, waar alles saai en saai is…
Niet te verwarren met de daklozen
Hier is het, een vorm van schaamte.
En allemaal in dit onderwerp, verdrinken als in een moeras beverig
Gebrek aan glimlach tussen de kolenbars.
Helaas zijn zelfs de sterksten ziek.
De naam van de ziekte is armoede, bleekheid, enzovoort.
Het begint door onze aderen te stromen.
En de nieuwe dag zoals gepland verkleint de muren.
Chorus:
Rusland!
Armoede zal het lot van de sterken zijn.
Verwarm de oude wijken met uw warmte,
De wind waait weg.
En verberg je verdriet onder een laag roet.
Rusland!
Armoede zal het lot van de sterken zijn.
Verwarm de oude wijken met uw warmte,
De wind waait weg.
En verberg je verdriet onder een laag roet.
Je honger stillen, je dorst lessen.
Laat de hitte ons niet levend drogen.
Je honger stillen, je dorst lessen.
Laat de hitte ons niet levend drogen.
Je honger stillen, je dorst lessen.
Laat de hitte ons niet levend drogen.
Je honger stillen, je dorst lessen.
Laat de hitte ons niet levend drogen.