Tri Yann — Madeleine Bernard songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Madeleine Bernard" van Tri Yann.

Songteksten

Belle Madeleine, robe de satin ébène
Belle, cheveux mandarines
Fragile opaline de 17 ans
Parmi les neiges coiffes de dentelle
Et chapeaux paille des marchands
Carmines balles de laine
Au marché de Pont-Aven
Et sous pluie de rubans;
Gauguin est là qui dit que d’amour t’aime
Mais toi belle le vas fuyant
Belle Madeleine, courre à courre vers l’Aven
Ondoyante colubrine
Entre les rochers jaunes-safran
Gauguin t’y presse et lors en sardinelle
Madeleine, t’y vas changeant
Tes longs cheveux mandarines
Sur tes écailles ivoirines
Font pluie de rubans
Dans les blés rouge-feu cerclés d'ébène
Et l’ombre verte du torrent
Belle sardinelle, nage nage à perdre haleine
Sur ta peau brigandine
Les doigts de Gauguin glissent en vain;
Tes longs cheveux mandarines
Sur tes écailles ivoirines
Buisson d’algues sang
Belle sardinelle, blanche l'écume t’entraîne
Vers l’onde outremarine
Les jaunes collines de l’orient;
Là, de mourir ton amour et de peine
Tu t’endormiras cent ans
En barque de porcelaine
T’en reviendras, Madeleine
Portée par le vent
Jusqu'à la route bleue cerclée d'ébène
Qui mène Brest à l’océan
Merveille: chêne rouge cerclé d'ébène
Et pommier bleu au jour levant

Songtekstvertaling

Mooie Madeleine, Ebbenachtige satijnen jurk
Mooi, mandarijnhaar
Fragiele 17-jarige opaline
Tussen de sneeuwkant hoofdtooien
En strohoeden van kooplieden
Karmijnwolballen
Op de Pont-Aven markt
En in de regen van linten;
Gauguin is daar die zegt dat liefde van je houdt.
Maar jij mooie, vluchtende vas
Mooie Madeleine, ren naar Aven.
Undoyant colubrin
Tussen de gele rotsen-saffraan
Gauguin zet je daar onder druk en dan in sardinelle.
Madeleine, je verandert.
Je lange Mandarijn haar
Op je ivoren schubben
Maak regen van linten
In de vurige rode tarwe omcirkeld met Ebbenhout
En de groene schaduw van de stortvloed
Mooie sardine, zwem om adem te verliezen
Op je huid, brigandine.
Gauguin ' s vingers glijden tevergeefs;
Je lange Mandarijn haar
Op je ivoren schubben
Bloedalgenstruik
Mooie sardinella, wit schuim drijft je
Naar de overzeese Golf
De gele heuvels van het Oosten;
Daar, om te sterven je liefde en verdriet
Je zult honderd jaar in slaap vallen.
In een porseleinen boot
Je komt terug, Madeleine.
Gedragen door de wind
Op de blauwe weg rondcirkeld met Ebbenhout
Wat Brest naar de oceaan leidt.
Wonder: rode eik vol met Ebbenhout
En blauwe appelboom in de rijzende dag