Tre Allegri Ragazzi Morti — Alle anime perse songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Alle anime perse" van Tre Allegri Ragazzi Morti.
Songteksten
Alle anime perse dovremmo dare un tetto
ai corpi senza pace offro il mio letto
figlia di quel ragazzo che nessuno ha visto più
passato vent’anni fa e non tornato ancora
si divertì con sua madre come sapeva fare
lasciandola addormentata a sorridere e a sognare
alle anime perse dovremmo dare un tetto
ai corpi senza pace offro il mio letto
silenziosa come la neve bianca come la luna
la pelle di sua madre gli occhi di suo papà
un uomo che non ha conosciuto sul quale fantasticare
un capitano un pilota l’avrebbe voluto incontrare
alle anime perse dovremmo dare un tetto
ai corpi senza pace offro il mio letto
compiuti quattordici anni un uomo arrivò dalla strada
la prese in mezzo all’erba a qualche metro dal mare
prima un po' di paura poi un fremito e si lasciò andare
con un uomo senza nome che le insegnò a baciare
come è arrivato partì senza mai più tornare
lei lo aspettò dritta in piedi fra la strada e il mare
si disperava perché aveva sempre fame
dei baci che non trovava più e che erano come il pane
alle anime perse dovremmo dare un tetto
ai corpi senza pace offro il mio letto
di storie come questa ne ho da raccontare
che questa notte nera faremo passare
e passerà la guerra e passerà la fame
e il deserto di ragioni che ci hanno dato da attraversare
di storie come questa ne ho da raccontare se mi vuoi ascoltare
alle anime perse dovremmo dare un tetto
ai corpi senza pace offro il mio letto
(Grazie a MrsLovett85 per questo testo)
Songtekstvertaling
De verloren zielen moeten we een dak geven
aan lichamen zonder vrede bied ik mijn bed aan
dochter van die jongen heeft niemand meer gezien.
twintig jaar geleden overleden en nog niet teruggekeerd.
hij had plezier met z ' n moeder.
laat haar slapen om te lachen en te dromen
de verloren zielen moeten we een dak geven
aan lichamen zonder vrede bied ik mijn bed aan
stil als Sneeuwwitje als de maan
haar moeders huid de ogen van haar vader
een man die niet weet over wie hij moet fantaseren.
een piloot zou hem willen ontmoeten.
de verloren zielen moeten we een dak geven
aan lichamen zonder vrede bied ik mijn bed aan
veertien jaar oud kwam er een man van de straat
hij nam het in het gras een paar meter van de zee
eerst een beetje angst dan een rilling en laat los
met een onbekende man die haar leerde kussen.
toen hij aankwam, vertrok hij zonder ooit terug te komen.
ze wachtte op hem, recht tussen de weg en de zee.
hij was wanhopig omdat hij altijd honger had.
kussen die hij niet meer kon vinden, die waren als brood
de verloren zielen moeten we een dak geven
aan lichamen zonder vrede bied ik mijn bed aan
zulke verhalen moet ik vertellen.
dat deze zwarte nacht voorbij zal gaan
en de oorlog zal voorbijgaan, en de honger zal voorbijgaan.
en de woestijn van redenen die ons hebben gegeven om over te steken
zulke verhalen moet ik vertellen als je me wilt horen.
de verloren zielen moeten we een dak geven
aan lichamen zonder vrede bied ik mijn bed aan
(Dank aan de Heerslovett85 voor deze tekst))