Trans-Siberian Orchestra — Someday songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Someday" van Trans-Siberian Orchestra.
Songteksten
HE WON THE WAR, IN A FOREIGN LAND
THAT WAS NO HERO, THAT WAS MY OLD MAN
AND HE CAME BACK HOME, WHERE HE MET HIS WIFE
AND HE RAISED HIS KIDS, WHILE HE MADE A LIFE
NOW HE NEVER PREACHED, THOUGH HE ALWAYS KNEW
AND WE WATCHED HIM CLOSE, JUST TO PICK UP CLUES
AND SOMETIMES LATE, IN THE DEAD OF NIGHT
I CAN SEE HIM THERE, IN THE PALE MOON LIGHT
I AM TRYING
AND I DON’T KNOW HOW
AND I DON’T KNOW WHEN
BUT I’LL HAVE TO TELL HIM SOMEDAY
AND AS FOR THIS WOMAN, MY FATHER WED
WE KNEW WE WERE LOVED, WITH THE WORDS UNSAID
AND WHEN WE WERE YOUNG SHE TAUGHT US ALL TO READ
AND THEN ONE BY ONE, SHE WOULD WATCH US LEAVE
NEVER SAW HER CRY, FOR SHE HID HER TEARS
AS ONE BY ONE, WE WOULD DISAPPEAR
BUT OF COURSE WE’D WRITE, AND OF COURSE WE’D CALL
JUST TO HEAR HER VOICE, WHENEVER WE WOULD FALL
I AM TRYING
AND I DON’T KNOW HOW
AND I DON’T KNOW WHEN
BUT I’LL HAVE TO TELL HER SOMEDAY
SO I WROTE THESE WORDS, AND I HOPE THEY LAST
FOR THE YEARS HAVE COME, AND THE YEARS HAVE PAST
THINK OF ALL THEY GAVE, THINK OF ALL THE DEBT
BUT CAN’T FIND A WAY, TO REPAY THEM YET
FOR THE DAYS STILL COME, AND THE DEBT STILL MOUNT
AND DO WORDS UNSAID, EVER REALLY COUNT
BUT SOMETIMES STILL, IN THE DEAD OF NIGHT
I CAN SEE THEM THERE, IN THE PALE MOON LIGHT
I AM TRYING
AND I DON’T KNOW HOW
AND I DON’T KNOW WHEN
BUT I’LL HAVE TO TELL THEM SOMEDAY
Songtekstvertaling
HIJ WON DE OORLOG, IN EEN VREEMD LAND
DAT WAS GEEN HELD, DAT WAS MIJN VADER.
EN HIJ KWAM TERUG NAAR HUIS, WAAR HIJ ZIJN VROUW ONTMOETTE.
EN HIJ VOEDDE ZIJN KINDEREN OP, TERWIJL HIJ EEN LEVEN MAAKTE.
NU PREDIKTE HIJ NOOIT, HOEWEL HIJ ALTIJD WIST
WE ZAGEN HEM DICHTBIJ, OM AANWIJZINGEN TE VINDEN.
EN SOMS LAAT, IN HET HOLST VAN DE NACHT
IK KAN HEM DAAR ZIEN, IN HET BLEKE MAANLICHT.
IK PROBEER HET.
EN IK WEET NIET HOE.
EN IK WEET NIET WANNEER.
MAAR IK ZAL HET HEM OOIT MOETEN VERTELLEN.
EN WAT DEZE VROUW BETREFT, MIJN VADER TROUWDE
WE WISTEN DAT WE GELIEFD WAREN.
EN TOEN WE JONG WAREN LEERDE ZE ONS ALLEMAAL LEZEN.
EN DAN EEN VOOR EEN, KEEK ZE TOE HOE WE WEGGINGEN.
IK HEB HAAR NOOIT ZIEN HUILEN, WANT ZE VERBORG HAAR TRANEN.
EÉN VOOR ÉÉN ZOUDEN WE VERDWIJNEN.
MAAR NATUURLIJK SCHREVEN WE, EN NATUURLIJK BELDEN WE
GEWOON OM HAAR STEM TE HOREN, WANNEER WE ZOUDEN VALLEN.
IK PROBEER HET.
EN IK WEET NIET HOE.
EN IK WEET NIET WANNEER.
MAAR IK ZAL HET HAAR OOIT MOETEN VERTELLEN.
DUS IK SCHREEF DEZE WOORDEN, EN IK HOOP DAT ZE BLIJVEN
WANT DE JAREN ZIJN GEKOMEN, EN DE JAREN ZIJN VOORBIJ
DENK AAN ALLES WAT ZE GAVEN, DENK AAN ALLE SCHULDEN
MAAR IK KAN NOG GEEN MANIER VINDEN OM ZE TERUG TE BETALEN.
WANT DE DAGEN KOMEN NOG, EN DE SCHULD STIJGT NOG STEEDS
EN TELLEN WOORDEN NOOIT ECHT?
MAAR SOMS, IN HET HOLST VAN DE NACHT
IK KAN ZE DAAR ZIEN, IN HET BLEKE MAANLICHT.
IK PROBEER HET.
EN IK WEET NIET HOE.
EN IK WEET NIET WANNEER.
MAAR IK ZAL HET ZE OOIT MOETEN VERTELLEN.