Tom Waits — Nirvana songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Nirvana" van Tom Waits.
Songteksten
Not much chance, completely cut loose from purpose,
he was a young man riding a bus through North Carolina on the way to somewhere.
And it began to snow.
And the bus stopped at a little cafe in the hills and the passengers entered.
And he sat at the counter with the others, and he ordered, the food arrived.
And the meal was particularly good.
And the coffee.
The waitress was unlike the women he had known.
She was unaffected, and there was a natural humor which came from her.
And the fry cook said crazy things.
And the dishwasher in back laughed a good clean pleasant laugh.
And the young man watched the snow through the window.
And he wanted to stay in that cafe forever.
The curious feeling swam through him that everything was beautiful there.
And it would always stay beautiful there.
And then the bus driver told the passengers that it was time to board.
And the young man thought: «I'll just stay here, I’ll just stay here.»
And then he rose and he followed the others into the bus.
He found his seat and looked at the cafe through the window.
And then the bus moved off, down a curve, downward, out of the hills.
And the young man looked straight forward.
And he heard the other passengers speaking of other things,
or they were reading or trying to sleep.
And they hadn’t noticed the magic.
And the young man put his head to one side,
closed his eyes, and pretended to sleep.
There was nothing else to do,
just to listen to the sound of the engine,
and the sound of the tires
in the snow
Songtekstvertaling
Weinig kans, helemaal los van het doel.,
hij was een jonge man die met de bus door North Carolina reed op weg naar ergens.
En het begon te sneeuwen.
En de bus stopte bij een café in de heuvels en de passagiers kwamen binnen.
En hij zat aan de toonbank met de anderen, en Hij bestelde, het eten kwam.
En de maaltijd was bijzonder goed.
En de koffie.
De serveerster was anders dan de vrouwen die hij kende.
Ze was onaangetast, en er was een natuurlijke humor die van haar kwam.
En de kok zei gekke dingen.
En de vaatwasser achterin lachte een goede schone, aangename lach.
En de jongeman keek naar de sneeuw door het raam.
En hij wilde voor altijd in dat café blijven.
Het vreemde gevoel zwom door hem heen dat alles daar mooi was.
En het zou er altijd mooi blijven.
En toen vertelde de buschauffeur de passagiers dat het tijd was om aan boord te gaan.
En de jongeman dacht: "ik blijf hier, Ik blijf hier.»
En toen stond hij op en volgde de anderen de bus in.
Hij vond zijn stoel en keek door het raam naar het café.
En toen vertrok de bus, een bocht naar beneden, uit de heuvels.
En de jongeman keek recht vooruit.
En hij hoorde de andere passagiers praten over andere dingen,
of ze lazen of probeerden te slapen.
En ze hadden de magie niet opgemerkt.
En de jonge man zette zijn hoofd aan één kant,
sloot zijn ogen en deed alsof hij sliep.
Er was niets anders te doen.,
gewoon om te luisteren naar het geluid van de motor,
en het geluid van de banden
in de sneeuw