Tom Paxton — The Iron Man songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Iron Man" van Tom Paxton.
Songteksten
The orders came, the midnight rain
Was driving down the window pane
They rose like cattle, mess-kit rattle
Showed them green and new to battle
Out on the road, the mud knee-high
The tortured trucks were slithering by Toward the ruptured, shattered sky
They strove. It hardly mattered why
We find our hero in the mud
We guess the fever in his blood
We try, as he, to laugh at this
The Iron Man whom bullets
He’s right, the song has just begun
We’d never kill a man so young
He’s right, the song has just begun
We’d never kill a man so young
The sergeant, how they loathed his guts
He led them down the waggon ruts
One truck is stalled, the drivers curse
It’s either ambulance or hearse
The air grows foul, the heavy stench
Is seeping from the ancient trench
He takes his place and laughs at this
The Iron Man whom bullets miss
He’s right, no matter how they try
The song’s too young for him to die
He’s right, no matter how they try
The song’s too young for him to die
The orders came, the midnight rain
Was driving down the window pane
They rose like cattle, mess-kit rattle
Showed them green and new to battle
Winter came early to the house on the hill, frost, wind and snow
The builders looked at its unfinished frame, then turned to go
A small foundation, a pile of sand, a rusty hammer in a cold, cold hand
It wasn’t a big house that they planned, but winter came early and winter came
hard
Winter was death to the house on the hill, frost, wind and snow
Warped its timbers and cracked the foundations, then turned to go The sketch was crumpled in a cold, cold hand. The hammer buried in the pile of sand
The builders' thoughts were of virgin land when winter came early and winter
came hard
Spring was puzzled by the house on the hill, last patch of snow
Gave it flowers and climbing vines, then turned to go Small boys played on the pile of sand, plastic weapons in their eager hands
It wasn’t a big house that they planned, but winter came early and winter came
hard
The young lieutenant, new to war
Is sick upon the trench’s floor
The sergeant, how they cursed his head
Is suddenly quite cold and dead
The deafening explosions cease
The calm a cruel burlesque of peace
The whistle blows, the charge is made
The Iron Man is unafraid
He’s right, he’s young and brave and strong
Just the kind to fill a song
He’s right, he’s young and brave and strong
Just the kind to fill a song
The orders came, the midnight rain
Was driving down the window pane
They rose like cattle, mess-kit rattle
Showed them green and new to battle
Frost on the blankets of the strong boys' room
Heat for the sissies, for the prep-school pansies
Ice cold showers for the cool platoon
Once a month a card to mamma
Wipe that smile off and shine your brass
Grab your ankles and I’ll give you twenty
Drop that rifle and I’ll have your ass
Once a month a card to mamma
Play me the Taps, the quadrangle’s sleeping
Here in his rack my roommate is weeping
Someone is weeping. I’ll be all right
Goodnight. Goodnight
Town girls love it in the picture shows
Save the dances for the home-town ladies
Save five dollars for the one who knows
Once a month a card to mamma
Grab your ankles for the old cadets
Drop your trousers and you’ll get what’s coming
Is there more to this than you’re quite sure of?
Put it in a card to mamma
Play me the Taps, the quadrangle’s sleeping
Here in his rack my roommate is weeping
Someone is weeping. I’ll be all right
Goodnight, goodnight!
Play me the Taps, the quadrangle’s sleeping
The whistle blows. The charge is made
The Iron Man is unafraid
The young lieutenant screams out loud
The bullets hum like a startled crowd
The young lieutenant screams and falls
The Iron Man runs up the walls
And blows the enemy a kiss
The Iron Man whom bullets miss
He’s right, the man whom bullets miss
Is meant for something more than this
He’s right, the man whom bullets miss
Is meant for something more than this
The orders came, the midnight rain
Was driving down the window pane
They rose like cattle, mess-kit rattle
Showed them green and new to battle
Angie, from where I stand
The water breaks on the spit of sand
How does it survive?
Angie, for all I know
The sand is tired and ready to go It’s less than alive
But you, so ready to leave. The first trembling leaf to break loose in the Fall
Angie, so ready to fly. Is there time to ask why? Is there no time at all?
Or is there nothing hidden I can blame?
Angie, If Angie’s your name!
Angie, from where I stand
Your smile is so discretely planned
I’m not sure it’s there
Angie, for all I know
You’ll notice me, you’ll turn and go You won’t even care
That’s you, so ready to leave. The first trembling leaf to break loose in the
Fall
Angie, so ready to fly. Is there time to ask why? Is there no time at all?
Or is there nothing hidden I can blame?
Angie, If Angie’s your name!
Angie, I was getting along
Nothing quite right, but nothing too wrong
I didn’t know you existed
I ran my life like a safe machine
Lost myself in a safe routine
But now it’s all twisted
With my hand on the knife
For the rest of my life
Angie, from where I stand
You rise and wave an ungloved hand
You smile in the sun
Angie, you smile for him
He calls to you. The light is dim
You break into a run
And you’re gone. So ready to leave. The first trembling leaf to break loose in the Fall
Angie, so ready to fly. Is there time to ask why? Is there no time at all?
Or is there nothing hidden I can blame?
Angie, If Angie’s your name!
The battered fort is ours again
It only cost ten-thousand men
And when a young lieutenant dies
Some survivor has to rise
So like a humble prayer of thanks
The Iron Man goes up the ranks
The man whom bullets miss goes far
He wins a kiss and wears a star
And he’s right — a man who lives through that
Deserves a star upon his hat
He’s right — a man who lives through that
Deserves a star upon his hat
And now the nation cheers his name
The politicians play his game
He’s coaxed and shrewdly follows fate
Until he’s leader of the State
The peace grows dull, the pace too slow
At last he finds convenient foe
The Congress balks, the galleries hiss
The Iron Man whom bullets miss
But he’s right, the man whom bullets miss
Is meant for something more than this
He’s right, the Generals pat their guns
And Congress turns and Congress runs
He’s right, the nation shouts its thanks
The young men run to join the ranks
He’s right, his name is in their blood
While huddling in some foreign mud
The orders came, the midnight rain
Was driving down the window pane
They rose like cattle, mess-kit rattle
Showed them green and new to battle
Play me the Taps, the quadrangle’s sleeping
Here in his rack my roommate is weeping
Someone is weeping, I’ll be all right
Goodnight, goodnight!
Songtekstvertaling
De orders kwamen, de nachtregen
Reed door de ruit
Ze stonden op als vee, mess-kit rammelaar
Ik heb ze groen en nieuw laten zien.
Op de weg, de modderige knie-hoog
De gekwelde trucks liepen langs de gescheurde, verbrijzelde hemel.
Ze streelden. Het maakte niet uit waarom.
We vinden onze held in de modder.
We denken dat de koorts in zijn bloed
We proberen, als hij, om dit te lachen
De iron Man die schiet
Hij heeft gelijk, het lied is net begonnen
We zouden nooit zo ' n jonge man vermoorden.
Hij heeft gelijk, het lied is net begonnen
We zouden nooit zo ' n jonge man vermoorden.
De sergeant, hoe ze hem verafschuwden.
Hij leidde ze naar de waggon ruts.
Eén truck is vastgelopen, de chauffeurs vervloeken
Het is een ambulance of een lijkwagen.
De lucht wordt vuil, de zware stank
Sijpelt uit de oude loopgraaf
Hij neemt zijn plaats in en lacht erom.
De iron Man die kogels missen
Hij heeft gelijk, hoe ze het ook proberen.
Het lied is te jong voor hem om te sterven.
Hij heeft gelijk, hoe ze het ook proberen.
Het lied is te jong voor hem om te sterven.
De orders kwamen, de nachtregen
Reed door de ruit
Ze stonden op als vee, mess-kit rammelaar
Ik heb ze groen en nieuw laten zien.
Winter kwam vroeg naar het huis op de heuvel, vorst, wind en sneeuw
De bouwers keken naar zijn onvoltooide frame en draaiden zich om te gaan.
Een kleine fundering, een berg zand, een roestige hamer in een koude, koude hand
Het was geen groot huis dat ze gepland hadden, maar de winter kwam vroeg en de winter kwam
hard
Winter was dood aan het huis op de heuvel, vorst, wind en sneeuw
Kroop zijn hout en brak de fundering, vervolgens draaide om te gaan de schets werd verfrommeld in een koude, koude hand. De hamer begraven in de stapel zand
De gedachten van de bouwers waren van maagdelijk land toen de winter vroeg en winter kwam
kwam hard
De lente was verbijsterd door het huis op de Heuvel, Het Laatste stuk sneeuw
Gaf het Bloemen en klimplanten, draaide zich om om kleine jongens speelden op de stapel zand, plastic wapens in hun gretige handen
Het was geen groot huis dat ze gepland hadden, maar de winter kwam vroeg en de winter kwam
hard
De jonge luitenant, nieuw in de oorlog
Is ziek op de vloer van de loopgraaf
De sergeant, hoe ze zijn hoofd vervloekten.
Is plotseling koud en dood
De oorverdovende explosies stoppen.
De rust een wrede burlesque van vrede
De fluit, de lading is gemaakt.
De Iron Man is niet bang.
Hij heeft gelijk, Hij is jong, dapper en sterk.
Gewoon het soort om een lied te vullen
Hij heeft gelijk, Hij is jong, dapper en sterk.
Gewoon het soort om een lied te vullen
De orders kwamen, de nachtregen
Reed door de ruit
Ze stonden op als vee, mess-kit rammelaar
Ik heb ze groen en nieuw laten zien.
Vorst op de dekens van de Strong boys' room
Heat for the sissies, for the prep-school mietjes
Koude douches voor het coole peloton
Een keer per maand een kaart naar mama
Veeg die glimlach af en schijn met je kop.
Pak je enkels en ik geef je twintig.
Laat dat Geweer vallen en ik pak je.
Een keer per maand een kaart naar mama
Speel me de Taps, de quadrangle slaapt
Hier in z 'n rek huilt m' n kamergenoot.
Iemand huilt. Ik red me wel.
Welterusten. Welterusten.
Stadsmeisjes houden ervan in de film shows
Bewaar de dansen voor de dames.
Spaar vijf dollar voor degene die het Weet.
Een keer per maand een kaart naar mama
Pak je enkels voor de oude cadetten.
Laat je broek zakken en je krijgt wat je toekomt.
Is er meer aan de hand dan je zeker weet?
Stop het in een kaart voor mama.
Speel me de Taps, de quadrangle slaapt
Hier in z 'n rek huilt m' n kamergenoot.
Iemand huilt. Ik red me wel.
Welterusten.
Speel me de Taps, de quadrangle slaapt
Het fluitje blaast. De lading is gemaakt
De Iron Man is niet bang.
De jonge luitenant schreeuwt hardop
De kogels neuriën als een geschrokken menigte.
De jonge luitenant schreeuwt en valt
De IJzeren Man rent de muren op.
En blaast de vijand een kus
De iron Man die kogels missen
Hij heeft gelijk, de man die kogels mist
Is bedoeld voor iets meer dan dit
Hij heeft gelijk, de man die kogels mist
Is bedoeld voor iets meer dan dit
De orders kwamen, de nachtregen
Reed door de ruit
Ze stonden op als vee, mess-kit rammelaar
Ik heb ze groen en nieuw laten zien.
Angie, van waar ik sta
Het water breekt op zandspuw.
Hoe overleeft het?
Angie, voor zover ik weet
Het zand is moe en klaar om te gaan het is minder dan levend
Maar jij, zo klaar om te vertrekken. Het eerste trillende blad dat losbreekt in de herfst
Angie, zo klaar om te vliegen. Is er tijd om te vragen waarom? Is er helemaal geen tijd?
Of is er niets verborgen dat ik de schuld kan geven?
Angie, als Angie je naam is!
Angie, van waar ik sta
Je glimlach is zo discreet gepland.
Ik weet niet of het er is.
Angie, voor zover ik weet
Je zult me opmerken, je zult draaien en gaan Je zult het niet eens schelen
Dat ben jij, zo klaar om te vertrekken. Het eerste trillende blad breekt los in de
Vallen
Angie, zo klaar om te vliegen. Is er tijd om te vragen waarom? Is er helemaal geen tijd?
Of is er niets verborgen dat ik de schuld kan geven?
Angie, als Angie je naam is!
Angie, ik kon goed met je opschieten.
Niets helemaal goed, maar niets te verkeerd
Ik wist niet dat je bestond.
Ik runde mijn leven als een veilige machine.
Mezelf verloren in een veilige routine
Maar nu is alles verdraaid.
Met mijn hand op het mes
Voor de rest van mijn leven
Angie, van waar ik sta
Je staat op en zwaait met een ongeliefde hand
Je lacht in de zon
Angie, lach eens naar hem.
Hij roept je. Het licht is dim
Je breekt in een run
En je bent weg. Zo klaar om te vertrekken. Het eerste trillende blad dat losbreekt in de herfst
Angie, zo klaar om te vliegen. Is er tijd om te vragen waarom? Is er helemaal geen tijd?
Of is er niets verborgen dat ik de schuld kan geven?
Angie, als Angie je naam is!
Het gehavende fort is weer van ons.
Het kostte maar tienduizend man.
En als een jonge luitenant sterft
Een overlevende moet opstaan.
Als een nederig dankgebed.
De Iron Man gaat de gelederen op.
De man die de kogels mist, gaat ver.
Hij wint een kus en draagt een ster
En hij heeft gelijk, een man die daar doorheen leeft —
Verdient een ster op zijn hoed
Hij heeft gelijk, een man die daar doorheen leeft.
Verdient een ster op zijn hoed
En nu juicht de natie zijn naam toe.
De politici spelen zijn spel
Hij is behekst en volgt het lot.
Tot hij de leider van de staat is.
De vrede wordt saai, het tempo te langzaam
Eindelijk vindt hij een gemakkelijke vijand.
Het Congres wankelt, de galeries sissen
De iron Man die kogels missen
Maar hij heeft gelijk, de man die kogels mist
Is bedoeld voor iets meer dan dit
Hij heeft gelijk.
En het Congres draait en het Congres draait
Hij heeft gelijk, de natie roept zijn dank
De jonge mannen rennen naar de gelederen
Hij heeft gelijk, zijn naam zit in hun bloed.
Terwijl hij in een vreemde modder lag.
De orders kwamen, de nachtregen
Reed door de ruit
Ze stonden op als vee, mess-kit rammelaar
Ik heb ze groen en nieuw laten zien.
Speel me de Taps, de quadrangle slaapt
Hier in z 'n rek huilt m' n kamergenoot.
Iemand huilt, ik red me wel.
Welterusten.