Todd Rundgren — Cliché songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Cliché" van Todd Rundgren.
Songteksten
One more game, one more chance
One more orchestrated song and dance
He’d be up front and speak his peace
and ask for her time
To put their heads together
and try to make the knot unwind
And it strikes home that it’s time to make his move
or it’s time to turn and walk away
So he plays that old cliche'
Silent tears, bleeding heart
Well our prima donna plies her art
Defenses of defenses of faultless design
Still she’s only asking him
to help her make the knot unwind
And if the very next words
leaving her lips could decide
If he’d go or if he’d stay
She would play that old cliche'
Who makes up the rules for the world?
Haven’t we been down this road before?
Isn’t anything peculiar here?
Certainly there must be something more
Where are the words, where are the words,
where are the words
Where are the words, where are the words,
where are the words
And it’s almost not worth singing about,
it seems so everyday anyway
Still we play that old cliche'
And here I sit, one man show
I vivisect and then pretend to know
All it ever gets me is an ache in the mind
Can’t somebody help me to try to make the knot unwind
And I say what I say when I know
there’s really nothing left to say
Then I play that old cliche'
Throw away that old cliche'
Songtekstvertaling
Nog één spel, nog één kans.
Nog een georkestreerd lied en dans
Hij zou vooraan staan en zijn vrede uitspreken.
en vraag om haar tijd.
Om hun hoofd bij elkaar te leggen.
en probeer de knoop te ontspannen.
En het slaat toe dat het tijd is om zijn slag te slaan
of het is tijd om te draaien en weg te lopen
Dus hij speelt dat oude cliché.
Stille tranen, bloedend hart
Onze prima donna plaagt haar kunst.
Defensies of defenses of faultless design
Toch vraagt ze het hem alleen maar.
om haar te helpen de knoop te ontspannen.
En als de volgende woorden
haar lippen verlaten kan beslissen
Als hij zou gaan of als hij zou blijven
Ze speelde dat oude cliché.
Wie maakt de regels voor de wereld?
Hebben we dit niet eerder meegemaakt?
Is er hier niets vreemds?
Er moet zeker iets meer zijn.
Waar zijn de woorden, waar zijn de woorden,
waar zijn de woorden
Waar zijn de woorden, waar zijn de woorden,
waar zijn de woorden
En het is het bijna niet waard om over te zingen,
het lijkt toch zo elke dag.
Toch spelen we dat oude cliché.
En hier zit ik, een mannenshow
Ik vivisect en doe dan alsof ik het Weet.
Ik krijg er alleen maar last van.
Kan iemand me helpen om de knoop te ontwarren?
En ik zeg wat ik zeg als ik weet
Er valt niets meer te zeggen.
Dan speel ik dat oude cliché.
Gooi dat oude cliché weg.