Tindersticks — Marbles songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Marbles" van Tindersticks.
Songteksten
Her haircut, she looked pudgy and made-up
In that dress growing ever tighter
It was saddening the lengths she had gone to
To appear more attractive
In the process losing something
We never knew but still missed
You knew you were lost as soon as you saw her
You saw your life as a series of complicated dance steps
Impossible to learn, they had to come naturally
Together you squirmed and wriggled
And I could only jerk along behind
They’re going to hurt you
They always will
She is now with me, inside of you
And I could only stare wide-eyed
As everything closed in around the three of us
Things you never saw, talking of the power and rescue
That were rushing through our body
And it’s good
They’re going to hurt you
They always will
She opened the door his face bruised and swollen
Before he knew, pushed, falling down curved stairs
Our message lost and our plans forgotten
Surrounded by men in suits, and black shiny shoes
Moving in, kicking, stamping
Bland expressionless faces
A handful of marbles thrown in a dustbin
Memories, memories
They’re going to hurt you
They always will
In a northern town there were amazing rows of standing stones arranged on the
southern slope
They got out in the last few seconds of consciousness
Look for their inscriptions one day, the most distant ocean plains,
those who make the desert island
I saw you in a tin bath in red water
Were the ones who went to Washington to do their laundry
They wanted to see the mysterious hurricane
I never believed in New York, or where you intended to stand
But we don’t actually want to see the shipwrecked
I just had to go
They came
Songtekstvertaling
Haar kapsel, ze zag er dik en verzonnen uit.
In die jurk die steeds strakker wordt
Het was treurig hoe ver ze was gegaan.
Om aantrekkelijker te lijken
Tijdens het proces iets verliezen
We hebben het nooit geweten, maar toch gemist.
Je wist dat je verloren was zodra je haar zag.
Je zag je leven als een serie ingewikkelde danspassen.
Onmogelijk om te leren, ze moesten natuurlijk komen
Samen kronkelde je en kronkelde je
En ik kon alleen maar rukken achter
Ze gaan je pijn doen.
Dat zullen ze altijd doen.
Ze is nu bij mij, in jou.
En ik kon alleen maar met grote ogen staren
Alles sloot zich af rond ons drieën.
Dingen die je nooit hebt gezien, praten over de kracht en redding
Die door ons lichaam renden
En het is goed
Ze gaan je pijn doen.
Dat zullen ze altijd doen.
Ze opende de deur zijn gezicht gekneusd en gezwollen
Voordat hij het wist, geduwd, van gebogen trap gevallen
Onze boodschap verloren en onze plannen vergeten
Omringd door mannen in pakken, en zwarte glimmende schoenen
Naar binnen, schoppen, stampen
Oppervlakkige gezichten
Een handvol knikkers in een vuilnisbak gegooid
Herinneringen, herinneringen
Ze gaan je pijn doen.
Dat zullen ze altijd doen.
In een noordelijke stad waren er verbazingwekkende rijen staande stenen op de
zuidelijke helling
Ze zijn ontsnapt in de laatste paar seconden van bewustzijn.
Zoek naar hun inscripties op een dag, de meest afgelegen oceaanvlakten,
zij die het onbewoonde eiland maken
Ik zag je in een tinnen bad in rood water.
Waren degenen die naar Washington gingen om hun was te doen.
Ze wilden de mysterieuze orkaan zien.
Ik heb nooit geloofd in New York, of waar je wilde staan.
Maar we willen de schipbreuk niet zien.
Ik moest gewoon gaan.
Ze zijn gekomen.