Tim Buckley — The Earth is Broken songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Earth is Broken" van Tim Buckley.
Songteksten
Oh, now my brother’s been taken away
Gone are the old times when we used to say
Oh, a woman was younger, she knew what to do Oh, but I look around me, now that’s not so
I’m lost on that open road, no peace do I find
Maybe the wind’ll blow a melody and, and ease my mind
Soon love is broken, they’ll take you away
Oh, the wars they been growing as no relief
And the old men who ruled them, oh, they’re just like thieves
They rob from the sunshine, oh, the air ain’t so clean
Our rivers are dirty where once we could see
A smile of your lady friend looking down
Look at that river, hey, did you ever shiver?
Well, the earth is broken there is no one to save
I remember quite freely only yesterday
Ah, the letter I read from you, read this way
Take care lonesome Timmy, ah, don’t you start
Thinking you’re the only, one year that’s gone
Out on your lonesome road, hey, lend a hand to your friend
Yes, he’s just as lonely and the wind keeps you cold
Remember the rivers that once did flow clean
Ah, sometimes I wonder how this old world keeps spinning 'round?
All the old folks have gone west, Lord, preparing to die
All except for a few of us, hangers on Living each day with trivial hearts
Just stop once in a while, cry over the news
In some foreign far city your brother’s shot down
Because there was a reason, a gun had a hand
And the old man killed youth, squeezed down its hope
Now, I’m just waiting brother, waiting for the end
Soon in my country there won’t be a friend
Each one is trying so hard to defend
That one, one last heartbeat before he’s tugged away
Lost in the mechanized, efficient world, logical skies
Ah, but no song was written on without a tear in your eyes
Are we the last ones, the last ones to try
Songtekstvertaling
Nu is mijn broer meegenomen.
Weg zijn de oude tijden toen we zeiden
Oh, een vrouw was jonger, ze wist wat te doen Oh, maar ik kijk om me heen, dat is niet zo
Ik ben verdwaald op die open weg, geen vrede vind ik
Misschien zal de wind een melodie blazen en, en mijn geest geruststellen
Binnenkort is de liefde gebroken, ze nemen je mee
Oh, de oorlogen ze groeien als geen opluchting
En de oude mannen die hen regeerden, Oh, ze zijn net dieven
Ze stelen van de zon, oh, de lucht is niet zo schoon
Onze rivieren zijn vies waar we eens konden zien
Een glimlach van je vriendin die naar beneden kijkt
Kijk eens naar die rivier, heb je ooit rillingen gehad?
Nou, de aarde is gebroken er is niemand om te redden
Ik herinner me nog heel vrij gisteren.
Ah, de brief die ik van je heb gelezen, lees deze kant op
Pas goed op jezelf, Timmy.
Je denkt dat je de enige bent, een jaar dat voorbij is.
Op je eenzame weg, hé, help je vriend een handje.
Ja, Hij is net zo eenzaam en de wind houdt je koud
Denk aan de rivieren die ooit schoon stroomden.
Ah, soms vraag ik me af hoe deze oude wereld blijft draaien rond?
Alle oude mensen zijn naar het westen gegaan, Heer, bereid om te sterven
Allen, behalve enkelen van ons, hangen elke dag op met triviale harten.
Stop af en toe, huil om het nieuws.
In een vreemde stad is je broer neergeschoten.
Omdat er een reden was, had een pistool een hand.
En de Oude man doodde de jeugd, kneep zijn hoop naar beneden
Ik wacht op het einde.
Binnenkort zal er in mijn land geen vriend meer zijn.
Iedereen doet zo zijn best om te verdedigen.
Die ene, een laatste hartslag voordat hij weg getrokken is.
Verloren in de gemechaniseerde, efficiënte wereld, logische luchten
Maar er is geen lied geschreven zonder een traan in je ogen.
Zijn wij de laatsten, de laatsten die het proberen?