Tim Bendzko — Noch nie songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Noch nie" van Tim Bendzko.
Songteksten
Ich seh die Blätter fallen, es werden immer mehr.
Ich spür den Staub auf meiner Haut, er rückt immer näher.
Ich seh wie der Regen einen Wasserfall verstummen lässt.
Ich seh ein Kartenhaus gebaut auf Sand, dass in sich zusammen fällt.
Das war doch für uns nicht so geplant.
Wir kommen immer wieder, an derselben Stelle an.
Wir waren doch noch nie, unsern Träumen so nah.
Wir gehen immer weiter, aber kommen nicht an.
Wir waren doch nie, unsern Träumen so nah.
Nur weil uns Welten trennen, haben wir unser Glück verschenkt.
Ich steh auf bebendem Boden, nur ein bebendes Herz.
Vergessene Seelen, keine Erinnerungen mehr.
Ich richte meinen Blick nach oben, ich darf den Halt nicht verliern und folg
dem Regenbogen, wie ein blinder Passagier.
Wir waren doch noch nie, unsern Träumen so nah.
Wir gehen immer weiter, aber kommen nicht an.
Wir waren doch nie, unsern Träumen so nah.
Nur weil uns Welten trennen, haben wir unser Glück verschenkt.
Uns fehlt es nicht an Zuversicht.
Nein uns fehlt es nicht an Zuversicht.
Wir waren doch nie, unsern Träumen so nah.
Wir gehen immer weiter, aber kommen nicht an.
Wir waren doch nie, unsern Träumen so nah.
Nur weil uns Welten trennen, haben wir unser Glück verschenkt.
(Dank an SteFia für den Text)
Songtekstvertaling
Ik zie de bladeren vallen, er zijn er meer en meer.
Ik voel het stof op mijn huid, het komt steeds dichterbij.
Ik zie hoe de regen een waterval stillegt.
Ik zie een kaartenhuis gebouwd op Zand dat in zichzelf instort.
Dat was niet zo gepland voor ons.
We blijven terugkomen naar dezelfde plek.
We zijn nog nooit zo dicht bij onze dromen geweest.
We gaan door, maar we komen er niet.
We zijn nog nooit zo dicht bij onze dromen geweest.
Alleen omdat werelden ons scheiden, hebben we ons geluk weggegeven.
Ik sta op trillende grond, gewoon een trillend hart.
Vergeten zielen, geen herinneringen meer.
Ik wend mijn blik naar boven, Ik mag de greep niet verliezen en volgen
de regenboog, als een verstekeling.
We zijn nog nooit zo dicht bij onze dromen geweest.
We gaan door, maar we komen er niet.
We zijn nog nooit zo dicht bij onze dromen geweest.
Alleen omdat werelden ons scheiden, hebben we ons geluk weggegeven.
We hebben geen gebrek aan vertrouwen.
Nee, we hebben geen gebrek aan vertrouwen.
We zijn nog nooit zo dicht bij onze dromen geweest.
We gaan door, maar we komen er niet.
We zijn nog nooit zo dicht bij onze dromen geweest.
Alleen omdat werelden ons scheiden, hebben we ons geluk weggegeven.
(Dank aan SteFia voor de tekst)