ThouShaltNot — We Could Have Flown Like Pollen songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "We Could Have Flown Like Pollen" van ThouShaltNot.

Songteksten

Somewhere between the ball and the chain
The resonance of an earlier pain
Begs to feel the angry wind and the rain
And don’t you even care?
Somewhere between the mad and the sane
The mind gives in to directionless strain
With the way our thoughts begin to wane
Away from all the splendor they could bear
Somewhere between the separate planes
Our decadence magnifies the stain
Leaving me naked to remain
And don’t you feel the air?
Somewhere between the hand and the brain
Our dissonant steps fail to contain
They burden us with the heart of the slain
And now in this inaction, we’re ensnared
Somewhere between the heart and the vein
«Revolt» becomes the blood’s refrain
To meld our bones to the earth again
To bring about yesteryear
Somewhere between the cruel and humane
As we fell on the path to an Earth so mundane
The clock turned as we tried to maintain
All the things that keep us alive, but they weren’t there
We could have flown like pollen
Higher than the moon can see
But now we’re sitting all alone in the world
Trying to write ourselves into history
We are half-destroyed and paranoid
And fearing what might be Lost unto a forlorn hope
And made up in mystery
See the way we fell astray
Dead until our dying day
Hold my hand and we will pray
For all in disrepair
Do you fear what lies in store?
Do you cry like you did before?
Is there trust left anymore?
Or shall we spend forever unaware?
We could have flown like pollen
Higher than the moon can see
But now we’re sitting all alone in the world
Trying to write ourselves into history
We are half-destroyed and paranoid
And fearing what might be Lost unto a forlorn hope
And made up in mystery
Traces of our footprints through the mud
Lilacs folding back into their bud
We can climb a hill where time is free
And from atop there we can fly like pollen higher than the moon can see
But now we’re sitting all alone in the world
Trying to write ourselves into history
We are half-destroyed and paranoid
And fearing what might be Lost unto a forlorn hope
And made up in mystery

Songtekstvertaling

Ergens tussen de bal en de ketting
De resonantie van een eerdere pijn
Smeekt om de boze wind en de regen te voelen
En kan het je niets schelen?
Ergens tussen de gekken en de gezonde mensen.
De geest geeft toe aan richtingloze stam
Met de manier waarop onze gedachten beginnen af te nemen
Weg van alle pracht die ze konden dragen.
Ergens tussen de verschillende vliegtuigen.
Onze decadentie vergroot de vlek.
Me naakt achterlaten om te blijven
Voel je de lucht niet?
Ergens tussen de hand en de hersenen
Onze dissonante stappen houden niets in.
Ze belasten ons met het hart van de verslagenen.
En nu in deze inactiviteit, zijn we verstrikt
Ergens tussen het hart en de ader
"Opstand" wordt het refrein van het bloed
Om onze botten weer tot de aarde te versmelten.
Om het verleden te brengen
Ergens tussen de wrede en humane
Terwijl we op het pad vielen naar een aarde zo alledaags
De klok draaide toen we probeerden te handhaven
Alle dingen die ons in leven houden, maar ze waren er niet.
We hadden kunnen vliegen als stuifmeel.
Hoger dan de maan kan zien
Maar nu zitten we helemaal alleen in de wereld
Proberen onszelf in de geschiedenis te schrijven
We zijn half vernietigd en paranoïde.
En vreesde wat verloren zou gaan voor een verloren hoop.
En verzonnen in Mysteries.
Zie hoe wij zijn afgedwaald.
Dood tot onze sterfdag
Hou mijn hand vast en we zullen bidden.
Voor allen in verval
Ben je bang voor wat je te wachten staat?
Huil je zoals je eerder deed?
Is er nog vertrouwen over?
Of zullen wij bijdragen geven terwijl wij het niet voorzien?
We hadden kunnen vliegen als stuifmeel.
Hoger dan de maan kan zien
Maar nu zitten we helemaal alleen in de wereld
Proberen onszelf in de geschiedenis te schrijven
We zijn half vernietigd en paranoïde.
En vreesde wat verloren zou gaan voor een verloren hoop.
En verzonnen in Mysteries.
Sporen van onze voetafdrukken door de modder.
Seringen die terug in hun bud vouwen
We kunnen een heuvel beklimmen waar de tijd vrij is
En vanaf daar kunnen we vliegen als stuifmeel hoger dan de maan kan zien
Maar nu zitten we helemaal alleen in de wereld
Proberen onszelf in de geschiedenis te schrijven
We zijn half vernietigd en paranoïde.
En vreesde wat verloren zou gaan voor een verloren hoop.
En verzonnen in Mysteries.