ThouShaltNot — State Road 25 songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "State Road 25" van ThouShaltNot.
Songteksten
You’re driving, it’s just after midnight
And pavement fades to dirt roads, cast grey by your high beams
And in a flash you see me: I’m waving to you so hopefully
«I'm so drowsy and I was hoping
That you could drop me off at the stone house
That’s over just two more hills
I’ve got to get home before my parents start worrying for me»
Between the kindness of strangers and the rumble of the road
There’s a slow kind of remembering that takes years to unfold
Its in the dahlias by the ditches and the backseat of a car
Yes I am grateful to the strangers who have taken me this far
And as the trees soaked with starlight in time
Are replaced by endless crosses suspending electrical arteries
And streetlights and billboards for pesticide, I say, «we're almost there»
You glance in your rearview and see just how
Filthy I have gotten from walking in darkness
Since God knows when
And turning you look to the house now ablaze in yellow glare
Between the kindness of strangers and the rumble of the road
There’s a slow kind of remembering that takes years to unfold
Its in the dahlias by the ditches and the backseat of a car
And I am grateful to the strangers who have taken me this far
I am grateful to the strangers who have taken me this far
So you step out to open my door and
To wish me well; it’s freezing, yes, it’s absolutely as cold as hell
And red glowing hazard lights blink like clock out of sync
Are you all alone now? Where could I
Have run off to so quickly? A knock on my parents' door
A knowing sigh
My father will ask you inside
Ask you if the one to whom you had given my ride
Was all dirty pale and quiet with racehorse’s eyes
'Cause you know that I’ve been gone since 1995
And you’re not the first to try
(But I’m still alive)
Between the kindness of strangers and the rumble of the road
There’s a slow kind of remembering that takes years to unfold
Its in the dahlias by the ditches and the backseat of a car
And I am grateful to the strangers who have taken me
Yes I am grateful to the strangers who have taken me
Songtekstvertaling
Jij rijdt, het is net na middernacht.
En het trottoir vervaagt tot zandwegen, grijs gegoten door uw hoge balken
En in een flits zie je me: ik wuif naar je zo hopelijk
"Ik ben zo slaperig en ik hoopte
Dat je me bij het stenen huis kon afzetten.
Dat is meer dan twee heuvels.
Ik moet naar huis voor m ' n ouders zich zorgen maken.»
Tussen de goedheid van vreemden en het gerommel van de weg
Er is een langzame herinnering die jaren duurt om zich te ontvouwen.
Het is in de dahlia ' s bij de sloten en de achterbank van een auto
Ja, ik ben de vreemdelingen dankbaar die me tot Hier hebben gebracht.
En als de bomen doordrenkt met sterrenlicht in de tijd
Vervangen worden door eindeloze kruisen die elektrische slagaders ophangen
En straatlantaarns en reclameborden voor pesticide, zeg Ik, " we zijn er bijna»
Je kijkt in je achteruitkijkspiegel en ziet hoe
Smerig ben ik geworden van het wandelen in de duisternis.
Sinds God weet wanneer
En je kijkt naar het huis nu in de fik steken in gele gloed
Tussen de goedheid van vreemden en het gerommel van de weg
Er is een langzame herinnering die jaren duurt om zich te ontvouwen.
Het is in de dahlia ' s bij de sloten en de achterbank van een auto
En ik ben dankbaar voor de vreemden die me tot Hier hebben gebracht.
Ik ben de vreemdelingen dankbaar die me tot hier gebracht hebben.
Dus je stapt uit om mijn deur te openen en
Om me het beste te wensen; het is ijskoud, Ja, Het is absoluut zo koud als de hel
En rode gloeiende gevarenlichten knipperen als klok uit sync
Ben je nu helemaal alleen? Waar Kan ik
Ben je zo snel vertrokken? Een klop op de deur van mijn ouders
Een wetende zucht
Mijn vader zal je binnen vragen.
Vraag je of degene aan wie je mijn lift gegeven hebt
Was helemaal bleek en stil met de ogen van renpaard
Want je weet dat ik al sinds 1995 weg ben.
En je bent niet de eerste die het probeert.
Maar ik leef nog.)
Tussen de goedheid van vreemden en het gerommel van de weg
Er is een langzame herinnering die jaren duurt om zich te ontvouwen.
Het is in de dahlia ' s bij de sloten en de achterbank van een auto
En ik ben dankbaar voor de vreemden die me hebben meegenomen
Ja, ik ben dankbaar voor de vreemden die me hebben meegenomen.