This Glass Embrace — From Here On Out, You're On Your Own songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "From Here On Out, You're On Your Own" van This Glass Embrace.
Songteksten
In a parking lot littered with square safety-glass
I park the car, lock the doors, and let the driver’s seat back
Shades over the windows
I can finally let myself cry
Pathetic, I know
Yeah, I couldn’t agree more
Your phone has been dead for who knows how long
It’s been weeks, and I worry, but try to just play it off
I’m filling the hours with stories -- two chapters a week
I can sure as hell write, but hell if I can speak
The mountains nearby are grown over with grass
I guess the rain has been good, but nothing ever lasts
We start walking, lose track, and wind up in a strange neighborhood
Where I fill up my camera with shots of the sky
And of indistinct figures in fading sunlight
But get home and the first thing I do is throw the pictures away
And John says, «If reincarnation is true
I might at this point want out of the loop.»
On a weather-worn table in the park down the road
My call finally gets through
I spend an hour on the phone
But say nothing at all that doesn’t translate
«When are you coming home?»
Songtekstvertaling
Op een parkeerplaats bezaaid met vierkante veiligheidsglas
Ik parkeer de auto, doe de deuren op slot, en laat de bestuurdersstoel terug.
Schaduwen over de ramen
Ik kan mezelf eindelijk laten huilen
Zielig, ik weet het.
Ja, daar ben ik het helemaal mee eens.
Je telefoon doet het al lang niet meer.
Het is weken geleden, en ik maak me zorgen, maar probeer het gewoon af te spelen.
Ik vul de uren met verhalen, twee hoofdstukken per week.
Ik kan wel schrijven, maar ik kan niet praten.
De bergen in de buurt groeien over met gras.
Ik denk dat de regen goed is geweest, maar niets houdt het ooit vol.
We beginnen te lopen, verliezen het spoor, en eindigen in een vreemde buurt.
Waar ik mijn camera vul met foto ' s van de lucht
En van onduidelijke figuren in vervaagd zonlicht
Maar ga naar huis en het eerste wat ik doe is de foto ' s weggooien.
En John zegt, " als reïncarnatie waar is
Misschien wil ik er nu uit.»
Op een door het weer gedragen tafel in het park verderop
Mijn telefoontje komt er eindelijk door.
Ik ben een uur aan de telefoon.
Maar zeg helemaal niets dat niet vertaalt
"Wanneer kom je thuis?»