The Vision Bleak — He Who Paints The Black Of The Night songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "He Who Paints The Black Of The Night" van The Vision Bleak.

Songteksten

A painter I have been
For as long as I can think
But never quenched the feather
Into the firkin of black ink
My motif’s been of beauty
Diluted and too light
My stroke of brush is worthless
Until I paint the black of night
A darkened empty room
A screen in dreadful white
Waiting for the flame of inspiration to ignite
So I begin my work
I sweep the brush through black
A line of the horizon
Now there is no coming back
But to my great excitement
Like in a secret rite
With trembling hand I paint
And fill the cloth with night
Deeper and deeper
I fall into trance
I am led by a sorcerous hand
With death in my eyes
And madness at heart
Grandeur is cast into art
Of the shadow, of the sin
And death therein
And darkness fills my sky
Of the brave and seldom kin
Is he who paints the night
By a magic arrangement
And the assistance of fate
Stroke by stroke I descend
Into the abyss I create
Deeper and deeper
I fall into trance
I am led by a sorcerous hand
With death in my eyes
And madness at heart
Grandeur is cast into art
Of the shadow, of the sin
And death therein
And darkness fills my sky
Of the brave and seldom kin
Is he who paints the night
From that secret fountain
Henceforth I will be fed
Never shall I leave its haunt
Until the day I hail the dead
I vomit on your junk
And piss on your false skill
You will never understand
The glory of good and ill
Shadow, darkness, death and sin
Half off from this pack
You will never be complete
Until you paint the night in black

Songtekstvertaling

Een schilder die ik ben geweest
Zolang ik kan denken
Maar nooit de veer verdampte.
In de firkin van zwarte inkt
Mijn motief is van schoonheid geweest.
Verdund en te licht
Mijn penseelstreek is waardeloos.
Tot ik het zwart van de nacht schilder
Een donkere lege kamer
Een scherm in verschrikkelijk Wit
Wachten tot de vlam van inspiratie ontbrandt
Dus ik begin mijn werk
Ik veeg de borstel door zwart
Een lijn van de horizon
Nu is er geen weg meer terug.
Maar op mijn grote opwinding
Zoals in een geheim ritueel.
Met trillende hand schilder ik
En vul het bed met de nacht.
Dieper en dieper
Ik val in trance.
Ik word geleid door een droevige hand.
Met de dood in mijn ogen
En waanzin in hart en nieren
Grandeur is gegoten in de kunst
Van de schaduw, van de zonde
En de dood daarin.
En duisternis vult mijn hemel
Van de dapperen en zelden familie
Is hij die de nacht laat aanbreken
Door een magische regeling
En de hulp van het lot
Lijn voor lijn ik daal
In de afgrond die ik creëer
Dieper en dieper
Ik val in trance.
Ik word geleid door een droevige hand.
Met de dood in mijn ogen
En waanzin in hart en nieren
Grandeur is gegoten in de kunst
Van de schaduw, van de zonde
En de dood daarin.
En duisternis vult mijn hemel
Van de dapperen en zelden familie
Is hij die de nacht laat aanbreken
Uit die geheime fontein
Voortaan zal ik gevoed worden.
Nooit zal ik zijn plek verlaten.
Tot de dag dat ik de doden begroet
Ik kots op je troep.
En pis op je valse vaardigheid.
Je zult het nooit begrijpen.
De glorie van goed en kwaad
Schaduw, duisternis, dood en zonde
De helft van deze roedel.
Je zult nooit compleet zijn.
Tot je de nacht in het zwart schildert