The Unthanks — Sad February songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Sad February" van The Unthanks.
Songteksten
Cold February and all is not well
There’s few will sleep easy this night
Down on the dockside, grim silent men standing
Under the pale yellow light
There’s scarcely a murmur and laughter there’s none
Of whispering there’s barely a sound
For their thoughts are away, down there in the bay
Where it’s said that the Lairdsfield is down
Bleak February a cruel bitter wind
Stirs up the black grimy foam
Out there on the sea is no place to be
Far better by the fireside and warm
But not for the sailor the soft easy chair
He’s out there earning his bread
But tonight there are ten who’ll work never again
Counted among the drowned dead
Dark February a few flakes of snow
Drift over bowed heads on the stray
By the breakwater side and along by the Gare
They wait for the first streaks of day
And over the sand-dunes and over the bar
See a few feet of keel nothing more
Held fast in the sand with all of her hands
Barely two miles from the shore
Sad February and all is not well
There’s few will sleep easy this night
Down at the dockside, grim silent men standing
Under the pale yellow light
For down there at Teesmouth
The Lairdsfield is drowned
And with her every man of her crew
Ten men who’ll not see the springtime again
Nor yet see the cold winter through
Songtekstvertaling
Koud februari en alles is niet goed
Er zijn er maar weinig die rustig slapen deze nacht
Neer op de dockside, grim silent men standing
Onder het lichtgele licht
Er is nauwelijks geruis en gelach.
Van fluisteren is er nauwelijks een geluid
Want hun gedachten zijn weg, daar beneden in de baai
Waar men zegt dat het Lairdsfield ligt
Sombere februari een wrede bittere wind
Roert het zwarte grimmige schuim op
Daar op zee is geen plaats om te zijn
Veel beter bij het vuur en warm
Maar niet voor de zeeman de zachte makkelijke stoel
Hij is daar zijn brood aan het verdienen.
Maar vanavond zijn er tien die nooit meer zullen werken.
Geteld bij de verdronken doden.
Donkere februari een paar vlokken sneeuw
Drijf over gebogen hoofden op de zwerfhond
Bij de breakwaterkant en langs de Gare
Ze wachten op de eerste strepen van de dag.
En over de zandduinen en over de bar
Zie een paar meter kiel niets meer
Vast gehouden in het zand met al haar handen
Amper drie kilometer van de kust.
Trieste februari en alles is niet goed
Er zijn er maar weinig die rustig slapen deze nacht
Beneden aan de dockside, grim silent men standing
Onder het lichtgele licht
Want daar beneden bij Teesmouth
Het Lairdsfield is verdronken.
En met haar elke man van haar bemanning
Tien mannen die de lente niet meer zien.
Noch zien we de koude winter door