The Terrordactyls — Home songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Home" van The Terrordactyls.
Songteksten
It’s time
To return home
To return home
To return home
It’s time
To return home
To return home
To return home
The night
Is winding down
Winding around
Like a sad clown
The night
Is winding down
Winding a frown
All around town
Oh, me and her
We meander
From thought to thought
From word to word
Oh, she and I
Navigate time
From front to back
From side to side
We went to bed
In a snow sled
Traveling down a hill
But when we reached the end
She spread out and became road kill
It’s time
To return home
To return home
To return home
It’s time
To return home
To return home
To return home
It’s time
To sweep the streets
To toss the wrapper
Enjoy the treat
It’s time
To lock the doors
Put up the chairs
To mop the floors
The leaves are waving to and fro
And to, to me and you
The trees are swaying to
To 93.3 the KUBE
We went to sleep
On the beach
And drifted out to sea
But when we woke
Our arms were broke
And bricks tied to our feet
Songtekstvertaling
Het is tijd.
Om naar huis terug te keren
Om naar huis terug te keren
Om naar huis terug te keren
Het is tijd.
Om naar huis terug te keren
Om naar huis terug te keren
Om naar huis terug te keren
Nacht
Wordt afgebroken
Wikkelen rond
Als een droevige clown
Nacht
Wordt afgebroken
Een frons opwinden
Overal in de stad
Ik en zij.
We meander
Van gedachte tot gedachte
Van woord tot woord
Oh, zij en ik
Navigatietijd
Van voor naar achter
Van zij tot zij
We gingen naar bed.
In een sneeuw slee
Reizen van een heuvel
Maar toen we het einde bereikten
Ze verspreidde zich en werd een verkeersdoder.
Het is tijd.
Om naar huis terug te keren
Om naar huis terug te keren
Om naar huis terug te keren
Het is tijd.
Om naar huis terug te keren
Om naar huis terug te keren
Om naar huis terug te keren
Het is tijd.
Om de straten te vegen
Om het papiertje weg te gooien
Geniet van de traktatie.
Het is tijd.
Om de deuren te sluiten
Zet de stoelen neer.
Om de vloeren te dweilen.
De bladeren zwaaien heen en weer
En aan jou en mij.
De bomen zwaaien naar
Tot 93.3 De KUBE
We gingen slapen.
Op het strand
En naar zee dreef
Maar toen we wakker werden
Onze armen waren gebroken.
En stenen gebonden aan onze voeten