The Sundays — My Finest Hour songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "My Finest Hour" van The Sundays.
Songteksten
And the world it shows me up My clothes they show me up
I never knew this before
My finest hour that I’ve ever known
Was finding a pound on the underground
And my words came stumbling out
Then I went tumbling out
I’ve never been hit before
And the finest hour that I’ve ever known
Was finding a pound on the underground
And I’ll keep hoping you are the same as me And I’ll send you letters and come to your house for tea
We are who we are, what do the others know?
But poetry is not for me So show me the way to go home
And the words came stumbling out of my mouth
And then I went tumbling out…
But I’ll keep hoping you are the same as me And I’ll send you letters and come to your house for tea
We are who we are what do the others know?
But poetry is not for me so show me the way to go Oh, I’m going home
But I’ll keep hoping you are the only one
Yes and I’ll send you letters, wouldn’t it be such fun?
We are who we are whatever the others say
But poetry is not for me And much as I’d like to stay
Oh, I just want to go home
You’re, you’re, you’re too young
Should’ve been you, you’re, you’re too young
It should’ve been you too, you’re too, you’re too young
It should’ve been you you you’re too young
You should’ve been safer, saner
Bribed the judge and then sat down
Ooh you’re, you’re, you’re too young
Songtekstvertaling
En de wereld laat me mijn kleren zien ze laten me zien
Ik heb dit nog nooit geweten.
Mijn mooiste moment dat ik ooit heb gekend.
We vonden een Pond op de ondergrondse
En mijn woorden kwamen naar buiten
Toen viel ik uit.
Ik ben nog nooit geslagen.
En het mooiste uur dat ik ooit heb gekend.
We vonden een Pond op de ondergrondse
En ik blijf hopen dat je hetzelfde bent als ik en ik stuur je brieven en kom naar je huis voor thee
We zijn wie we zijn, wat weten de anderen?
Maar poëzie is niet voor mij dus Toon me de weg naar huis
En de woorden kwamen uit mijn mond strompelen
En toen viel ik uit.…
Maar ik blijf hopen dat je hetzelfde bent als ik en ik stuur je brieven en kom naar je huis voor thee
We zijn wie we zijn wat weten de anderen?
Maar poëzie is niet voor mij dus Toon me de weg om te gaan Oh, Ik Ga naar huis
Maar ik blijf hopen dat jij de enige bent.
Ja, En Ik zal je brieven sturen, zou het niet zo leuk zijn?
We zijn wie we zijn, wat de anderen ook zeggen.
Maar poëzie is niet voor mij en hoe graag ik ook wil blijven
Ik wil gewoon naar huis.
Je bent te jong.
Jij had het moeten zijn, je bent, je bent te jong.
Jij had het ook moeten zijn. je bent te jong.
Jij had het moeten zijn. je bent te jong.
Je had veiliger moeten zijn, saner.
Kocht de rechter om en ging daarna zitten.
Ooh je bent, je bent, je bent te jong