The Silk Demise — Morealis songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Morealis" van The Silk Demise.
Songteksten
One night at her bedside, she will lie awake
With thoughts through her head and plans for her fate
To reach through her madness would paint her face white
And deliver her pain with punishing might
It swallows her whole, as if some sort of beast
With nothing to hide, her soul is its feast
No margin for error, no second to waste
The dream she is placed in reminds her of hate
This body she’s trapped in can bear no escape
Like horrors and demons, there’s a mask on her face
While tragic and sadness await by her side
The effortless sleep will be her ultimate ride
The stage is now set, she is ready to go
And only seconds remain until the start of her show
The wait is so lonesome, so desperately dry
That her eyes will go red and will soon start to cry
This waiting impatience can drive her to madness
The only thing keeping her is unbroken sadness
So with one mournful cry, she cries out for him
But nothing is heard and things become dim
Her eyes are now closing, now ready for sleep
Her prayers have been answered, she’ll no longer weep
Songtekstvertaling
Op een nacht aan haar bed, zal ze wakker liggen
Met gedachten door haar hoofd en plannen voor haar lot
Om door haar waanzin heen te reiken, zou haar gezicht wit verven.
En haar pijn te verlossen met straf.
Het slikt haar geheel in, alsof het een soort beest is.
Met niets te verbergen, is haar ziel haar feest
Geen foutmarge, geen seconde verloren
De droom waarin ze is geplaatst doet haar denken aan haat.
Dit lichaam waarin ze gevangen zit kan niet ontsnappen.
Net als verschrikkingen en demonen, zit er een masker op haar gezicht.
Terwijl tragisch en verdriet aan haar zijde wacht
De moeiteloze slaap zal haar ultieme rit zijn.
Het podium is nu klaar, ze is klaar om te gaan
En nog maar een paar seconden tot het begin van haar show
Het wachten is zo eenzaam, zo wanhopig droog
Dat haar ogen rood zullen worden en snel zullen gaan huilen.
Dit wachten ongeduld kan haar tot waanzin drijven.
Het enige wat haar houdt is ongebroken verdriet.
Dus met een droevige kreet roept ze om hem.
Maar niets wordt gehoord en dingen worden vaag
Haar ogen sluiten nu, nu klaar om te slapen.
Haar gebeden zijn verhoord, ze zal niet meer huilen.