The Sidekicks — Necktie songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Necktie" van The Sidekicks.
Songteksten
Mr. Apathy, please try to realize
This is not the life your former self wished for you
to reside. Always organization,
Always a set sequence
But no guarantee you’ve began to find yourself
Or even begin to live,
Rich pocket, poor soul, this is what we’re aiming for.
A lifetime of shadows projected on a wall to see
does not give you the slightest taste of truth
nor true reality. Fixed obligations and set paths
are stepping blocks not concrete walls.
But if it gives me release and energy
then I’d gladly follow along
Cause now the only things we’ll hold onto
will be sad excuses for memories.
If only emotion could be captured in time.
Arms crossed we search for something more
We aim, eyes closed, but there is no purpose
Screams of «hold on, hold on, hold on»
are muffled out.
That second hand must’ve been on too loud
Because these hours fly by like minutes now
Even the blood coming up from my screaming lungs
Succumbs to evaporation
But I can still breathe in.
And I think this hearts beating.
There must be a reason.
Songtekstvertaling
Mr Apathy, probeer je te realiseren
Dit is niet het leven dat jouw vroegere ik voor jou wenste.
verblijven. Altijd organisatie,
Altijd een ingestelde volgorde
Maar geen garantie dat je jezelf begint te vinden.
Of zelfs beginnen te leven,
Rijke zak, arme ziel, dit is waar we naar streven.
Een leven van schaduwen geprojecteerd op een muur om te zien
geeft jou niet de geringste smaak van de waarheid.
noch de echte realiteit. Vaste verplichtingen en vast te stellen paden
zijn stapblokken, geen betonnen muren.
Maar als het me bevrijdt en energie geeft
dan volg ik graag mee.
Want nu zijn de enige dingen waar we ons aan vast zullen houden
dat zijn trieste excuses voor herinneringen.
Kon emotie maar op tijd worden vastgelegd.
Wapens gekruist we zoeken naar iets meer
We richten, ogen dicht, maar er is geen doel
Schreeuw van " wacht even, wacht even, wacht even»
zijn gedempt.
Die tweede hand was vast te hard.
Want deze uren vliegen voorbij Als minuten nu
Zelfs het bloed uit mijn schreeuwende longen.
Bezwijkt aan verdamping
Maar ik kan nog inademen.
En ik denk dat deze harten kloppen.
Er moet een reden zijn.