The Rocket Summer — Scrapbook songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Scrapbook" van The Rocket Summer.
Songteksten
A scrapbook on my lap. A soft head on my shoulder.
Behind loose plastic pages are some fading photographs
Peculiar fashion styles
In the corner there’s a baby
Behind the infant smile is a heart I recognize.
What was I doing then? Learning to take some steps.
Then walking through adolescence some thousand miles away.
And up in heaven God called a meeting. And in the space that was next to mine
he chose to write your name.
I never understood our weather here. Or how together life and death must dance.
But I’ll forever be most baffled by the subtle glances from who I landed.
What are the chances…
There’s the place where the story about us started and took the stage.
It’s been so many days.
And now the bricks are starting to crack.
Feels a little weird looking back because some things have changed,
some things have died, but somehow you’ve stayed the same all this time…
I never understood our weather here. Or how together life and death must dance.
But I’ll forever be most baffled by the subtle glances from who I landed.
What are the chances…
Some will say that it goes away. I will run and chase it down through that
rolling thunder and rain.
I will risk my sails and all this boat to be in that storm.
Either way I am going to stay.
Though the waves will try to pull me away…
Either way I am going to stay.
Songtekstvertaling
Een plakboek op mijn schoot. Een zacht hoofd op mijn schouder.
Achter losse plastic pagina 's zitten wat vervaagde foto' s
Bijzondere modestijlen
In de hoek staat een baby.
Achter de glimlach van het kind zit een hart dat ik herken.
Wat deed ik toen? Leren stappen te zetten.
Dan wandelend door de puberteit zo ' n duizend mijl verderop.
En in de hemel riep God een vergadering bijeen. En in de ruimte naast de mijne
hij koos ervoor om jouw naam te schrijven.
Ik heb ons weer hier nooit begrepen. Of hoe samen leven en dood moeten dansen.
Maar Ik zal voor altijd verbijsterd zijn door de subtiele blikken van wie ik landde.
Wat zijn de kansen…
Er is de plek waar het verhaal over ons begon en het podium opging.
Het is zo lang geleden.
En nu beginnen de stenen te breken.
Het voelt een beetje raar om terug te kijken omdat sommige dingen zijn veranderd,
sommige dingen zijn gestorven, maar op een of andere manier ben je de hele tijd hetzelfde gebleven.…
Ik heb ons weer hier nooit begrepen. Of hoe samen leven en dood moeten dansen.
Maar Ik zal voor altijd verbijsterd zijn door de subtiele blikken van wie ik landde.
Wat zijn de kansen…
Sommigen zullen zeggen dat het verdwijnt. Ik ren en jaag het door dat
rolling thunder en rain.
Ik riskeer mijn zeilen en al deze boot om in die storm te zijn.
Hoe dan ook, ik blijf.
Al zullen de golven me proberen weg te trekken…
Hoe dan ook, ik blijf.