The Rifles — Long Walk Back songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Long Walk Back" van The Rifles.

Songteksten

For the first time in my life
I’m feeling plain ordinary
and I don’t have the fight
To carry on with the melee
'Cos I don’t have the shoes
Like my soul’s dead and buried
Running off with the blues
But one day at a time they say
And if you’re knowing where you’re going
You’ll be finding your way
But where I lay down
My tired head is going over and over
'Cos the feeling feels dead.
I’ve been far and I’ve managed to stop the cracks
I’ve been wide and I’ve taken the long walk back
Nine times out of ten I’ll be wanting his
This time don’t tell me that’s all there is.
For the first time in my life I’m feeling plain ordinary
Am I waisting my time
'Cos I look for an answer
But I don’t get a clue
Like somebody took my rhythm and just left me with the blues
But who knows 'cos if I take five
I might miss an opportunity if one should arise
But when I lay down my tired mind is going over and over
I hope the feeling’s alive.
I’ve been far and I’ve managed to stop the cracks
I’ve been wide and I’ve taken the long walk back
Nine times out of ten I’ll be wanting his
This time don’t tell me that’s all there is.
How will I start feeling something
Might be about to change
When will I believe in something strong enough to chase
I know that I don’t mean half of the stupid things I say
But lately I just feel like taking the long walk away.
I’ve been far and I’ve managed to stop the cracks
I’ve been wide and I’ve taken the long walk back
Nine times out of ten I’ll be wanting his
This time don’t tell me that’s all there is.

Songtekstvertaling

Voor het eerst in mijn leven
Ik voel me gewoon normaal.
en ik heb het gevecht niet.
Om door te gaan met de melee
Want Ik heb de schoenen niet.
Alsof mijn ziel dood en begraven is.
Wegrennen met de blues
Maar op een dag tegelijk zeggen ze:
En als je weet waar je heen gaat
Je vindt je weg wel.
Maar waar ik ga liggen
Mijn vermoeide hoofd blijft maar doorgaan.
Omdat het gevoel dood voelt.
Ik ben ver weg geweest en ik ben erin geslaagd om de scheuren te stoppen.
Ik ben breed geweest en ik heb de lange wandeling terug genomen.
Negen van de tien keer wil ik die van hem.
Vertel me deze keer niet dat dat alles is wat er is.
Voor het eerst in mijn leven voel ik me gewoontjes.
Wacht ik mijn tijd af
Want ik zoek een antwoord
Maar ik snap het niet.
Alsof iemand mijn ritme nam en me achterliet met de blues.
Maar wie weet, want als ik vijf minuten pauze neem ...
Ik zou een kans missen als er een zou ontstaan.
Maar als ik ga liggen, gaat mijn vermoeide geest steeds verder.
Ik hoop dat het gevoel leeft.
Ik ben ver weg geweest en ik ben erin geslaagd om de scheuren te stoppen.
Ik ben breed geweest en ik heb de lange wandeling terug genomen.
Negen van de tien keer wil ik die van hem.
Vertel me deze keer niet dat dat alles is wat er is.
Hoe begin ik iets te voelen?
Misschien gaat het veranderen.
Wanneer zal ik in iets geloven dat sterk genoeg is om te achtervolgen?
Ik weet dat ik niet de helft bedoel van de domme dingen die ik zeg.
Maar de laatste tijd heb ik gewoon zin om de lange weg te gaan.
Ik ben ver weg geweest en ik ben erin geslaagd om de scheuren te stoppen.
Ik ben breed geweest en ik heb de lange wandeling terug genomen.
Negen van de tien keer wil ik die van hem.
Vertel me deze keer niet dat dat alles is wat er is.