The Porridgeface — The Provenance of a Dead Man songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Provenance of a Dead Man" van The Porridgeface.
Songteksten
No evocation of beauty
There’s no need for poetry
The reaper had cursed the crib
Where a child once lay to sleep
Been condemned since creation
No emancipation
From tethers and chains
Sorrow spreads from head to toe
Wreaking havoc on this throne
Flooding the empty shell of his
With permanent self-demise
No longer a living being
He’s somewhere in-between
Decay and destruction
This is the provenance of a dead man
His fate be damned
His book was dipped in blood
Before he took his first breath
Tormented in this purgatory
An endless chasm of pain
His silent screams remain unheard
Echoing his nightmare song
When heaven and hell collide
Infliction by the scythe
Of his oppressor
Befriend an army of grim souls
His now a soldier of death
A deity of dark and light
Who reaps the living when dead
(Been condemned since creation,
No emancipation)
(No longer a living being
He’s somewhere in-between)
Open the gate of perdition
That accepts him into gloom
A perished desire to live
When the coffin is his home
With life he longed for freedom
Waiting for an Eden
Never to be seen
(Repeat Chorus x2)
Songtekstvertaling
Geen voorstelling van schoonheid
Poëzie is niet nodig.
De reaper had de wieg vervloekt.
Waar een kind eens in slaap viel
Veroordeeld sinds de schepping
Geen emancipatie
Uit kettingen en kettingen
Verdriet verspreidt zich van kop tot teen
Een ravage aanrichten op deze troon.
Het lege omhulsel van zijn
Met permanente zelf-ondergang
Niet langer een levend wezen
Hij is ergens tussenin.
Verval en vernietiging
Dit is de herkomst van een dode man.
Zijn lot is verdoemd.
Zijn boek was ondergedompeld in bloed.
Voordat hij zijn eerste adem nam
Gekweld in dit vagevuur
Een eindeloze kloof van pijn
Zijn stille geschreeuw blijft ongehoord.
Echoën zijn nightmare song
Wanneer de hemel en de hel botsen.
Toebrengen door de zeis
Van zijn onderdrukker
Bevriend raken met een leger van grimmige zielen
Hij is nu een soldaat van de dood.
Een godheid van donker en licht
Die de levenden regeert als ze dood zijn.
(Veroordeeld sinds de oprichting,
Geen emancipatie)
(Niet langer een levend wezen
Hij is ergens tussenin.)
Open de poort van de ondergang.
Die hem in de duisternis laat.
Een verloren verlangen om te leven
Als de kist zijn thuis is
Met het leven verlangde hij naar vrijheid
Wachtend op een Eden
Nooit gezien
(Refrein x2 herhalen)