The Pogues — NW3 songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "NW3" van The Pogues.
Songteksten
It was 1962
I was two years out of school
When I got on board
A boat that was bound for Liverpool
The day I went away
I remember it so well
Said goodbye to the North Wall
And bid a fond farewell
By the time I hit the smoke
It was 1963
I got a job doing meals on wheels
Round NW3
I was scring poor old grannies
For a half a quid a week
I was drunk and stoned and
Smashed and blocked in NW3
In the filth and piss they lived in They would sometimes hum an air
Or talk in tongues of madness
Keeping time upon the chair
And for their wrists a numbered tab
In Westminister morgue
On a cold hard slab
When I was still a young man
In NW3
At the top of the Pentonville Road
I watched the sun setting
The town spread out before me Looked beautiful to me Away from all the crying
The suffering and the dying
I dreamed of the future
Of the young and the free
But the years they slip by quickly
Now I know I won’t return here
Where each day just brings me closer
To that final misery
My kids will never
Scrape shit round here
And I won’t die
Crying in a pint of beer
Or eat their
Stinking meals on wheels
In NW3
Songtekstvertaling
Het was 1962.
Ik was twee jaar van school.
Toen ik aan boord kwam
Een boot die op weg was naar Liverpool
De dag dat ik wegging
Ik herinner het me zo goed.
Nam afscheid van de noordelijke muur
En neem afscheid.
Tegen de tijd dat ik rook
Het was 1963.
Ik heb een baan bij de maaltijden op wielen.
Ronde NW3
Ik was arme oude oma ' s aan het rondsnuffelen.
Voor een halve pond per week.
Ik was dronken en stoned.
Ingeslagen en geblokkeerd in NW3
In de vuiligheid en pis waar ze in leefden, neurieden ze soms een lucht
Of praten in tongen van waanzin
Tijd op de stoel houden
En voor hun polsen een genummerd tabblad
In het mortuarium van Westminister
Op een koude harde plaat
Toen ik nog jong was.
In NW3
Aan de top van de Pentonville Road
Ik keek hoe de zon onderging.
De stad spreidde zich uit voor mij zag er mooi uit weg van al het huilen
Het lijden en de dood
Ik droomde van de toekomst
Van de jongeren en de vrije
Maar de jaren die ze snel voorbij glippen
Nu Weet ik dat ik hier niet terug kom.
Waar elke dag me dichterbij brengt
Op die laatste ellende.
Mijn kinderen zullen nooit
Schraap stront hier rond
En Ik zal niet sterven.
Huilend in een pint bier
Of hun
Stinkende maaltijden op wielen
In NW3