The Pigott Brothers — Wine and Roses songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Wine and Roses" van The Pigott Brothers.
Songteksten
We were the lovers kind one summer time.
But that was when our love was dancing.
We sang in lovers rhyme line after line,
back when our love was dancing.
Back when our love was laughing.
And then the revolution took its turn.
And then the new pollution creeping.
And there was no solution to be learned.
So the love was left sleeping.
.or were we dreaming?
Every now and then I get wondering where we’re going.
Hopeless and lonely, holding our treasures and tokens-
letters for no one.
Do you remember when we got drunk on wine and roses,
holy and golden, knowing now as the night closes-
that was our moment to live?
Some days, the rebel in us kicks up dirt.
Some days, the soldier in us surrenders.
But as we get older, we live for better or for worse.
Playing the self-defenders.
The saddest surrender.
Every now and then I get wondering where we’re going.
Hopeless and lonely, holding our treasures and tokens-
letters for no one.
Do you remember when we got drunk on wine and roses,
holy and golden, knowing now as the night closes-
that was our moment to live?
Now the dagger dark plays the most painful part.
And I wonder do you see like we when you close your eyes,
how we lay high under young sunlight.
Do you remember when we got drunk on wine and roses?
Songtekstvertaling
We waren ooit geliefden.
Maar toen danste onze liefde.
We zongen in lovers rhyme line after line,
toen onze liefde nog aan het dansen was.
Toen onze liefde lachte.
En toen nam de revolutie haar beurt.
En dan de nieuwe vervuiling sluipen.
En er was geen oplossing om te leren.
Dus de liefde bleef slapen.
.of waren we aan het dromen?
Af en toe vraag ik me af waar we heen gaan.
Hopeloos en eenzaam, met onze schatten en tekens-
brieven voor niemand.
Weet je nog dat we dronken werden van wijn en rozen?,
heilig en goud, wetende nu de nacht sluit-
was dat ons moment om te leven?
Op sommige dagen, geeft de rebel in ons stof.
Soms geeft de soldaat in ons zich over.
Maar als we ouder worden, leven we in voor-en tegenspoed.
De verdedigers spelen.
De droevigste overgave.
Af en toe vraag ik me af waar we heen gaan.
Hopeloos en eenzaam, met onze schatten en tekens-
brieven voor niemand.
Weet je nog dat we dronken werden van wijn en rozen?,
heilig en goud, wetende nu de nacht sluit-
was dat ons moment om te leven?
Nu speelt de dolk dark de meest pijnlijke rol.
En ik vraag me af of je ziet zoals wij als je je ogen sluit.,
hoe we hoog liggen onder jong zonlicht.
Weet je nog dat we dronken werden van wijn en rozen?