The Oldham Tinkers — The Condemned Cell songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Condemned Cell" van The Oldham Tinkers.
Songteksten
A child lay on his mother’s knee,
She dangled it with joy and pride,
I wonder what my child will be,
When I no more am by his side.
Perhaps a warrior he’ll become,
And armies lead in proud array,
To hear the marshal fife and drum,
And proclaim that he has won the fray.
Perhaps to statesmanship he will rise,
And grasp the rudder of the state,
And leave a name that never dies,
Amongst the noble and the great.
Or if he may not speak the voice,
Which promulgates a country’s laws,
Perhaps in song he will rejoice,
A people’s heart and plead the cause.
Ah thus he mused as on her knee,
The smiling babe she fondly nursed,
No thought that of his destiny,
There hung the plight of the accursed.
The mother died the son lives on,
But does her bosom proudly swell,
To hear of victory’s he has won,
Oh no he’s in the felon cell.
No states-mans laurel crown for him,
No poet’s bias around his brow,
Beside him stands a shadow grim,
Prepared to beckon come, come now.
And when that awful sign is made,
He has no power to it defy,
As on his mother’s knee he lay,
She never dreamt the death he’d die.
Songtekstvertaling
Een kind lag op de knie van zijn moeder,
Ze bungelde het met vreugde en trots,
Ik vraag me af wat mijn kind zal zijn.,
Als ik niet meer aan zijn zijde sta.
Misschien wordt hij een krijger.,
En legers leiden in trotse rij.,
Om de marshal fife en drum te horen,
En verkondig dat hij de strijd gewonnen heeft.
Misschien staat hij op.,
En het roer van de staat grijpen,
En een naam achterlaten die nooit sterft,
Bij de edele en de grote.
Of als hij de stem niet mag spreken,
Die de wetten van een land uitvaardigt,
Misschien zal hij zich in zang verheugen.,
Het hart van een volk en pleit voor de zaak.
Ah dus hij dacht als op haar knie,
De lachende babe die ze liefdevol verzorgde.,
Geen idee van zijn lot.,
Daar hing de benarde toestand van de vervloekte.
De moeder stierf de zoon leeft voort,
Maar zwelt haar boezem trots op,
Om te horen van de overwinning heeft hij gewonnen,
Nee, hij zit in de cel.
Geen Staten-mans laurel crown voor hem,
Geen Poet ' s vooringenomenheid rond zijn voorhoofd,
Naast hem staat een schaduw.,
Bereid je voor om te komen, kom nu.
En wanneer dat vreselijke teken gemaakt wordt,
Hij heeft geen kracht om het te trotseren.,
Als op de knie van zijn moeder lag hij,
Ze had nooit gedacht dat hij zou sterven.