The Old Dead Tree — How Could You? songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "How Could You?" van The Old Dead Tree.
Songteksten
Sometimes I try to realise that you are gone
Sometimes I think that I’ll never, (Can't) go on alone
An endless fight, to look normal, to be funny
I can only paint deadly smiles on my poor face
My poor face…
How could you leave us so suddenly?
How will we live?
How could you leave us so suddenly?
How will I live?
I’m so angry with you
How could you
Hide your pain this way?
I’m so angry with myself
How could I
Be so blind?
Every morning the same nightmare
Won’t I wake up?
It’s the worst pain I’ve ever felt:
You’ve given up, given up…
Because you hated life as life hated you
Like a nameless disease, like an aimless torture
I have searched for answers to explain your suicide
I’ve preferred the version of an impulsive act
But you knew all this time that you’d finally go
You’ve prepared your own death with a smile on your lips
We lost a friend
(A) part of ourselves
It will never be the same!
Something has died
With you this day
We’re the orphans of your smiles!
How could you?
Songtekstvertaling
Soms probeer ik me te realiseren dat je weg bent.
Soms denk ik dat ik nooit, (kan niet) alleen verder ga
Een eindeloze strijd, om er normaal uit te zien, om grappig te zijn
Ik kan alleen maar dodelijke glimlach schilderen op mijn arme gezicht
Mijn arme gezicht…
Hoe kon je ons zo plotseling verlaten?
Hoe gaan we leven?
Hoe kon je ons zo plotseling verlaten?
Hoe moet ik leven?
Ik ben zo boos op je.
Hoe kon je?
Je pijn op deze manier verbergen?
Ik ben zo boos op mezelf.
Hoe kon ik
Zo blind zijn?
Elke ochtend dezelfde nachtmerrie.
Word ik niet wakker?
Het is de ergste pijn die ik ooit heb gevoeld.:
Je hebt het opgegeven.…
Omdat je het leven haatte zoals het leven jou haatte.
Als een naamloze ziekte, als een doelloos martelen.
Ik heb naar antwoorden gezocht om je zelfmoord te verklaren.
Ik heb de voorkeur gegeven aan de versie van een impulsieve daad.
Maar je wist al die tijd dat je eindelijk zou gaan
Je hebt je eigen dood voorbereid met een glimlach op je lippen.
We hebben een vriend verloren.
(A) deel van onszelf
Het zal nooit meer hetzelfde zijn!
Er is iets gestorven.
Met jou deze dag
Wij zijn de wezen van je glimlach!
Hoe kon je?