The Ocean — She was the Universe songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "She was the Universe" van The Ocean.
Songteksten
I had a dream which was not all a dream
The sun was extinguished
And the stars wandered darkling in space
Ray less and pathless
And the icy earth swung blind
And blackened in the moonless air
And men forgot their passions
In the dread of this, their desolation
And all hearts were chilled
Into a selfish prayer for light
They did live by watch fires
And the thrones of crowned kings
Habitations of all things which dwell
Were burnt for beacons
I lack strength
I lack strength to turn and leave you
There’s no confidence
I lack strength in my hesitation
Happy were those who dwelt in the eye
Of the volcanoes
Their mountain torch
A fearful hope was all the world contained
Forests were set on fire
But hour by hour they fell and faded
The crackling trunks extinguished with a crash
And all was black
The brows of men by the despairing light
Wore an unearthly aspect, the flashes fell upon them
Some lay down and hid their eyes and some did rest
Their chins upon their clenched hands and smiled
I lack strength
I lack strength to turn and leave you
There’s no confidence
I lack strength in my hesitation
She was the universe
She was the universe
And vipers crawled and twined themselves
Among the multitude
Hissing but stingless, they were slain for food
A meal was bought with blood
And each sate apart
Gorging himself in gloom
No love was left
I lack strength
I lack strength to turn and leave you
There’s no confidence
I lack strength in my hesitation
I lack strength
I lack strength to turn and leave you
There’s no confidence
I lack strength in my hesitation
Songtekstvertaling
Ik had een droom die niet allemaal een droom was
De zon is gedoofd.
En de sterren zwierven in de ruimte.
Ray minder en pathless
En de ijzige aarde wierp blind.
En zwart in de maanloze lucht
En de mensen vergaten hun hartstochten.
In de angst hiervoor, hun verlatenheid
En alle harten waren gekoeld
In een egoïstisch gebed voor licht
Ze leefden van branden.
En de tronen der gekroonde koningen
Woonplaatsen van alle dingen die wonen
Zijn verbrand voor bakens.
Ik heb geen kracht.
Ik heb geen kracht om me om te draaien en je te verlaten.
Er is geen vertrouwen.
Ik heb geen kracht in mijn aarzeling.
Gelukkig waren zij die in het oog woonden
Van de vulkanen
Hun bergbrander
Een angstige hoop was alles wat de wereld bevatte
Bossen werden in brand gestoken
Maar zij vervielen zich van uur tot uur.
De kraakbeenderen gedoofd met een slag
En alles was zwart.
De wenkbrauwen van de mensen bij het wanhopige licht
Droeg een onaards aspect, de flitsen vielen op hen
Sommigen gingen liggen en verborgen hun ogen en sommigen rustten.
Hun kinnen op hun geklemde handen en glimlachte
Ik heb geen kracht.
Ik heb geen kracht om me om te draaien en je te verlaten.
Er is geen vertrouwen.
Ik heb geen kracht in mijn aarzeling.
Ze was het universum.
Ze was het universum.
En adders kropen en draaiden zich om.
Onder de menigte
Maar zij werden gedood om te eten.
Een maaltijd werd gekocht met bloed
En elke sate apart
Zich volproppen in somberheid
Er was geen liefde meer.
Ik heb geen kracht.
Ik heb geen kracht om me om te draaien en je te verlaten.
Er is geen vertrouwen.
Ik heb geen kracht in mijn aarzeling.
Ik heb geen kracht.
Ik heb geen kracht om me om te draaien en je te verlaten.
Er is geen vertrouwen.
Ik heb geen kracht in mijn aarzeling.