The Lucksmiths — Summer Town songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Summer Town" van The Lucksmiths.
Songteksten
I’ll drop you a postcard, I’ll pick up my pen
Miranda Street’s deserted, it’s winter again
Give me ten minutes and I’ll paint you a picture
Of holiday houses where the sun won’t shine
And the paint is peeling around the ‘vacancy' sign
And it’s winter forever, whatever the weather
And these are my autumn years
This is the town where the girl got run down
Pale sun in the pine trees, her golden hair on the ground
Her body crumpled and I was sick by the side of the road
The sun goes down on the town where the sun never rose
I’m waiting for December, I’m waiting for September
I’m waiting for the tide to come back in Give me fifteen seconds and I’ll show you around
Where I end is where I begin
There’s nothing in between
Kicking a stone along Miranda Street
Stepping on cracks in the concrete
With a head full of loose change
And a pocket full of ideas
I could walk forever and never get out of here
This is the town where the girl got run down
And this is the town where the postman was drowned
And this is the town where that foundling was found
And the name round his neck was mine
How could it ever be so cold in summertime?
I’m too young to be so old in Summertown
Songtekstvertaling
Ik geef je een ansichtkaart, ik pak mijn pen.
Miranda Street is verlaten, het is weer winter
Geef me tien minuten en Ik zal je een beeld schetsen.
Van vakantiehuizen waar de zon niet schijnt
En de verf schuurt rond het 'vacature' bord.
En het is voor altijd winter, ongeacht het weer
En dit zijn mijn herfstjaren.
Dit is de stad waar het meisje werd aangereden.
Pale sun in the pine trees, her golden hair on the ground
Haar lichaam verkreukelde en ik was ziek aan de kant van de weg.
De zon gaat onder op de stad waar de zon nooit opging
Ik wacht op December, ik wacht op September.
Ik wacht tot het tij terugkomt. geef me 15 seconden en ik leid je rond.
Waar ik eindig is waar ik begin
Er is niets tussen.
Een steen schoppen langs Miranda Street
Trappen op scheuren in het beton
Met een hoofd vol kleingeld
En een zak vol ideeën
Ik kan eeuwig lopen en hier nooit meer uitkomen.
Dit is de stad waar het meisje werd aangereden.
En dit is de stad waar de postbode verdronken is.
En dit is de stad waar die vondeling werd gevonden.
En de naam rond zijn nek was van mij.
Hoe kan het in de zomer zo koud zijn?
Ik ben te jong om zo oud te zijn in Summertown.