The Lovin' Spoonful — Six O'Clock songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Six O'Clock" van The Lovin' Spoonful.
Songteksten
There’s something special about six o’clock
In the morning when it’s still too early to knock.
And the dusty light shines down on the block
And reflects up and down on the hands of the clock.
Six o’clock, six o’clock.
A few hours ago she was standing here
Just watching the stars in our eyes
and the lights as uptights disappear.
And I could feel I could say what I want
That I could nudge her and call her my confidante
And now I’m back alone with just my shadow in front.
Six o’clock, six o’clock.
I went home and found that trying to sleep was a laugh
Just watching my eyelids knowing my brain bids the night not to pass.
I got up and got to scuffling around
But somehow it just wasn’t the same happy town
And the bells didn’t ring with the same happy sound.
Six o’clock, six o’clock.
If I go back where we parted
Could I ever be like that again?
Guess I’ll just have to wait 'til tomorrow
But what can I do 'til then?
Guess I’ll go back home and just wait until dawn
Guess I had to learn going back where we were wouldn’t help at all.
And I wish my head had been working right
We’d have gone for coffee and talked all night.
But now I’m back alone feelin’twisted up tight.
Six o’clock, six o’clock.
Now I’m back alone…
Yes, now I’m back alone…
I’m back alone
Songtekstvertaling
Er is iets speciaals aan zes uur.
'S morgens als het nog te vroeg is om te kloppen.
And the dusty light shines down on the block
En reflecteert op en neer op de handen van de klok.
Zes uur, zes uur.
Een paar uur geleden stond ze hier.
Gewoon kijken naar de sterren in onze ogen
en de lichten als uptights verdwijnen.
En ik kon voelen dat ik kon zeggen wat ik wilde
Dat ik haar mijn vertrouweling kon noemen.
En nu ben ik weer alleen met alleen mijn schaduw voor me.
Zes uur, zes uur.
Ik ging naar huis en vond dat proberen te slapen een lachertje was.
Ik kijk naar mijn oogleden terwijl ik weet dat mijn hersenen de nacht niet voorbij laten gaan.
Ik stond op en begon te scharrelen.
Maar het was niet dezelfde gelukkige stad.
En de klokken luidden niet met hetzelfde blije geluid.
Zes uur, zes uur.
Als ik terugga waar we uit elkaar gingen
Zou ik ooit nog zo kunnen zijn?
Ik denk dat ik tot morgen moet wachten.
Maar wat kan ik tot dan doen?
Ik denk dat ik naar huis ga en wacht tot zonsopgang.
Ik denk dat ik moest leren om terug te gaan waar we waren, zou helemaal niet helpen.
En ik wou dat mijn hoofd goed had gewerkt.
We zouden de hele nacht koffie hebben gedronken.
Maar nu ben ik alleen terug en voel ik me niet gespannen.
Zes uur, zes uur.
Nu ben ik alleen terug.…
Ja, Nu ben ik alleen terug.…
Ik ben alleen terug.