The Lightning Seeds — Imaginary Friends songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Imaginary Friends" van The Lightning Seeds.
Songteksten
He’s moving into an art deco pad
To swell the ranks of the clinically sad
Shaking off the past with a change of address
But keeps his telephone number and hopes for the best
He makes a list of all his favorite friends
Then leaves his footprints on the steps
That shine with tears that he has wept
Again and again and again and again
He bought his clothes from a skateboard boutique
Hung around in places where nobody speaks
He got on line to an Internet club
Played trivial pursuits with the goddess of love
And counted his imaginary friends
Got up to ten, lost count and then
Went out to walk the streets
Till God knows when
He met a girl who liked a bit of a laugh
He gained the youth, he’d forgotten to have
So now they mess about with things that are highly illegal
Often get mistaken for interesting people
And no-one ever seems to ring their bell
But do they care, well, do they hell
They’re gonna kiss and never tell
Again and again and again and again
Songtekstvertaling
Hij verhuist naar een art deco pad.
Om de gelederen van de klinisch droevige te versterken
Het verleden afschudden met een verandering van adres
Maar houdt zijn telefoonnummer en hoop op het beste
Hij maakt een lijst van al zijn favoriete vrienden
Laat dan zijn voetafdrukken achter op de trappen.
Die glans van tranen dat hij heeft gehuild
Opnieuw en opnieuw en opnieuw en opnieuw
Hij kocht zijn kleren van een skateboard Boetiek.
Rondhangen op plaatsen waar niemand spreekt.
Hij ging naar een internetclub.
Speelde triviale bezigheden met de godin van de liefde
En telde zijn denkbeeldige vrienden
Ik stond op tien, verloor de tel en toen ...
Ging de straat op
Tot God weet wanneer
Hij ontmoette een meisje dat van een beetje lachen hield.
Hij won de jeugd, hij was vergeten
Dus nu knoeien ze met dingen die zeer illegaal zijn.
Wordt vaak aangezien voor interessante mensen
En niemand schijnt ooit zijn bel te luiden
Maar geven ze erom?
Ze gaan kussen en nooit vertellen
Opnieuw en opnieuw en opnieuw en opnieuw