The Lawrence Arms — Recovering the Opposable Thumb songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Recovering the Opposable Thumb" van The Lawrence Arms.
Songteksten
Is there any hope for us, or are the rumors true?
Are we just the mulch and kindling that accrues?
Can we recover from this?
I’ve seen expressions in department stores.
I’ve smelled regression wafting up from these shores.
This is not a celebration of slipping through some crack.
This is sloth and devastation and we’re the resulting trash.
Count all your fingers tonight.
And believe what you find!
(I'm sick of making small talk in this rotting chowline.)
Can we recover?
We cover our heads and run for the gutter!
Toby Keith’s horses and Toby Keith’s men
finally put us all in our place.
It’s a wonderful hug when there’s so much MORE to love,
when there’s steaks and hearts jammed in your face.
This is the fucking slop line and we’re scratching with our hooves.
How much of evolution must we finally disprove?
Count all your fingers tonight.
I can’t believe what we find.
Can we recover?
We cover our heads and we run for the gutter!
Dear Mother,
I’m sorry. There was nowhere left to run.
We fought and we fought until our bullets ran out,
and they took us one by one.
Dear Mother,
Im sorry. We had just barely begun.
This will be the last letter from your only son.
Yeah I do not believe!
Recover as one…
Songtekstvertaling
Is er enige hoop voor ons, of zijn de geruchten waar?
Zijn wij alleen maar de mulch en aanmaakhout dat ontstaat?
Kunnen we hiervan herstellen?
Ik heb uitdrukkingen gezien in warenhuizen.
Ik heb regressie geroken vanuit deze kust.
Dit is geen feest om door een crack te glippen.
Dit is luiheid en verwoesting en wij zijn het resulterende afval.
Tel al je vingers vanavond.
En geloof wat je vindt!
Ik ben het zat om te praten in deze rottende chowline.)
Kunnen we herstellen?
We bedekken ons hoofd en rennen naar de goot!
Toby Keith 's paarden en Toby Keith' s mannen
eindelijk zetten we ons allemaal op onze plaats.
Het is een prachtige knuffel als er zoveel meer is om van te houden,
als er steaks en harten vastzitten in je gezicht.
Dit is de sloplijn en we krabben met onze hoeven.
Hoeveel evolutie moeten we eindelijk weerleggen?
Tel al je vingers vanavond.
Ik kan niet geloven wat we vinden.
Kunnen we herstellen?
We bedekken ons hoofd en rennen naar de goot.
Lieve Moeder.,
Het spijt me. Je kon nergens meer heen.
We vochten en we vochten tot onze kogels op waren.,
en ze Namen ons één voor één mee.
Lieve Moeder.,
Het spijt me. We waren net begonnen.
Dit is de laatste brief van je enige zoon.
Ja, ik geloof het niet!
Herstellen als één…