The Incredible String Band — The Iron Stone songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Iron Stone" van The Incredible String Band.
Songteksten
A long wind a weaving mind
Over all the land the wild flowers grow,
Echoing kind to kind
On that day when I found the iron stone
Heavy in my hand in the sloping rain
Ever the seas rolled on and o’er my heart
They roofed their slates of grey
The iron stone I found it on that day
The iron stone I brought it home
Heavy in my hand I brought it home
Black as the thoughts of doom
A man told me it came from the moon
Flying through time it flew
Upon the long beach where I found it Dancing horses told their tale
Among the stones it called me There my hand it knew
Seeing in the thickness of the thick black sight
Forests and centaurs and gods of the night
Never that sun shone on Where high Atlantis raised her shores
How sang the dragons of the sea
Love paints the carts with suns for wheels
The jester’s bauble, cap and bells
The brave, perhaps, Mustachio
Sir Primalform Magnifico
The dragon me with golden toes
And golden fire my flaming nose
And memories, memories
My cave was bright with sulky gems
That paled the stars like diadems
Silver lost and buried gold
Such was my home in days of old.
Songtekstvertaling
Een lange wind een wevende geest
Over het hele land groeien de wilde bloemen,
Echoën van soort tot soort
Op die dag vond ik de ijzeren steen
Zwaar in mijn hand in de glooiende regen
Altijd rolden de zeeën over en over mijn hart
Ze bedekten hun grijze lei.
De ijzeren steen vond ik op die dag
De ijzeren steen bracht ik mee naar huis
Zwaar in mijn hand Ik bracht het naar huis
Zwart als de gedachten van het onheil
Een man vertelde me dat het van de maan kwam.
Hij vloog door de tijd.
Op het lange strand waar ik het vond dansende paarden vertelden hun verhaal
Tussen de stenen noemde het me daar mijn hand wist het
Zien in de dikte van het dikke zwarte gezicht
Bossen en centauren en goden van de nacht
Nooit scheen de zon op de plek waar Atlantis haar kusten verhief.
Hoe zong de draken van de zee
Liefde verft de karren met zonnen voor wielen
De prul, de pet en de klokken van de nar
De dappere, misschien, Mustachio
Sir Oerform Magnifico
De draak mij met gouden tenen
En gouden vuur mijn brandende neus
En herinneringen, herinneringen
Mijn grot was helder van pruilende edelstenen
Die de sterren verbleekt als dadems
Zilver verloren en begraven goud
Dat was mijn thuis in oude dagen.