The Human Abstract — Polaris songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Polaris" van The Human Abstract.
Songteksten
I’m not ashamed to say, I take pleasure in, burning all of my epitaphs.
Turning the sands of time into glass.
Push through here and beyond, endure every trial, breaking in from the outside.
Back to the struggle to then find strength in a starting over.
I vowed not to spend my life comforted by enclosure.
Better to cry out in pain than be uninvolved, silent and lame to the life that
beckons us.
Siren’s calling me over the hills and trails.
There to wander so restlessly, bold and tireless, seeking to broaden the lines
dividing identity.
the task at hand: to unleash the bondage of endless lives, pressures, actions,
questions, answers giving birth to questions, unfolding like the petals of a lotus, eternal longing until we die no more.
Because you never hold on to the spoils you’ve won.
All your triumphs in vain, if you cant embrace a change.
All the paths I’ve been down, I still have never found something lasting
through the years.
But all these worthless fears, that mean nothing.
Compare your life, your loves, to the vastness of the endless stars above.
Songtekstvertaling
Ik schaam me niet om te zeggen, Ik geniet ervan, al mijn grafieken verbranden.
Het zand van de tijd veranderen in glas.
Duw hier en verder door, verdraag elke beproeving, breek in van buitenaf.
Terug naar de strijd om dan kracht te vinden in een nieuw begin.
Ik heb gezworen mijn leven niet te troosten door de omheining.
Beter om uit te roepen in pijn dan onbezonnen, stil en lam te zijn in het leven dat
wenkt ons.
Siren roept me over de heuvels en paden.
Daar te zwerven zo rusteloos, gedurfd en onvermoeibaar, zoekend om de lijnen te verbreden
de identiteit verdelen.
de taak die op handen is: het loslaten van de bondage van eindeloze levens, druk, acties,
vragen, antwoorden die vragen baren, zich ontvouwen als de bloemblaadjes van een lotus, eeuwig verlangen tot we niet meer sterven.
Omdat je nooit de buit vasthoudt die je hebt gewonnen.
Al je triomfen tevergeefs, als je geen verandering kunt omarmen.
Alle wegen die ik bewandeld heb, heb ik nog nooit iets gevonden dat blijvend is.
door de jaren heen.
Maar al die waardeloze angsten betekenen niets.
Vergelijk je leven, je liefdes, met de uitgestrektheid van de eindeloze sterren daarboven.