The Handsome Family — Gulls songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Gulls" van The Handsome Family.

Songteksten

Good Dr. Brown, he fell in love with a girl with sleeves of such rosy silk
But her dark eyes roved away, away like the soaring gulls on the wine-dark sea
One night he begged she be his bride but she said, «No, it can not be.
Just like the gulls, with their hungry cries
I love you less than the wine-dark tide.»
How he did brood on such cruel words and those rosy sleeves of shining silk
Then he took a rock and threw it high
And knocked a gull from the wine-dark sky
In twilight dusk, in a black eel ditch, the doctor burned wormwood and pitch
And with a fist of graveyard dirt he begged the night for that wine-dark heart
There she came with those rosy sleeves to touch his lips with such a wine-dark
kiss
His black top hat to the breeze it went and his flapping arms grew feathered
thick
His face it stretched to a sharpened beak
And how he screeched to feel the wine-dark wind
But though he flapped and fought to fly those rosy sleeves held him, oh,
so tight

Songtekstvertaling

Goede Dr. Brown, hij werd verliefd op een meisje met mouwen van zulke rooskleurige zijde
Maar haar donkere ogen zwierven weg, weg als de zwevende meeuwen op de wijn-donkere zee
Op een avond smeekte hij haar om zijn bruid te zijn, maar ze zei: "nee, dat kan niet.
Net als de meeuwen, met hun hongerige kreten
Ik hou minder van je dan het Wijn-Donker tij.»
Hoe hij broedde op zulke wrede woorden en die rooskleurige mouwen van glanzende zijde
Toen nam hij een steen en gooide hem hoog.
En sloeg een meeuw uit de wijn-donkere hemel
In de schemering, in een zwarte paling greppel, verbrandde de dokter alsem en PEK.
En met een vuist van Kerkhof Vuil smeekte hij de nacht voor dat Wijn-Donker hart
Daar kwam ze met die roze mouwen om zijn lippen aan te raken met zo ' n Wijn-Donker
kus
Zijn zwarte hoed tegen het briesje ging en zijn flapperende armen werden gevederd.
dikke
Zijn gezicht strekte zich uit tot een geslepen snavel.
En hoe hij krijste om de wijn-donkere wind te voelen
Maar hoewel hij flapperde en vocht om met die roze mouwen te vliegen hield hij hem vast, oh,
zo strak