The Guild League — The Storm songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Storm" van The Guild League.
Songteksten
It was as if the bay had woken up and walked across the city.
I suppose the lightning was quite striking.
But I was too damn cold
to think of it as pretty.
And now it seems like
the twelve won’t come at all.
As the rain hits, horizontally,
the glass bus-shelter wall.
Now my calves are slowly soaking
as I cower from the rain.
And the bullshit this day’s thrown me,
well it sticks to me again.
So with traffic at a standstill
and with hope my driving force,
watch me walk into the water,
hear me shouting myself hoarse.
And as the rain came down I danced
over the oily river where the road had been.
As though I’d probably missed my chance
I had to tell you that we hadn’t covered everything.
The foxes in the fig-trees
they see the city upside-down
and they wrap their wings and settle in as the weather goes to town.
Now if I could be a catchment,
for whatever comes to pass,
I’d be pouring possibilities
in this half-empty glass.
And as the rain came down I danced
over the oily river where the road had been.
And though I’d probably missed my chance
I had to tell you that we hadn’t covered everything.
And when the storm had passed I stood
in the clear dry shadow where your car had been.
And though the forecast wasn’t good,
fear is a feeling that will never cover everything.
Fear is a feeling that will never cover everything.
Songtekstvertaling
Het was alsof de baai wakker was geworden en door de stad was gelopen.
Ik denk dat de bliksem nogal insloeg.
Maar ik had het te koud.
om het als mooi te zien.
En nu lijkt het alsof
de twaalf komen helemaal niet.
Als de regen komt, horizontaal,
de glazen bus-schuilkelder muur.
Nu zijn mijn kuiten langzaam doorweekt.
als ik krampachtig ben van de regen.
En de bullshit van deze dag heeft me,
het blijft me weer plakken.
Dus met het verkeer stil.
en met hoop mijn drijvende kracht,
kijk hoe ik het water in loop.,
hoor me schor roepen.
En als de regen naar beneden kwam danste ik
over de olie rivier waar de weg was geweest.
Alsof ik mijn kans had gemist.
Ik moest je vertellen dat we niet alles hadden besproken.
De vossen in de vijgenbomen
ze zien de stad ondersteboven.
en ze wikkelen hun vleugels in en vestigen zich als het weer naar de stad gaat.
Als ik nu een stroomgebied kon zijn,
want wat er ook gebeurt,
Ik zou mogelijkheden inschenken.
in dit halfleeg glas.
En als de regen naar beneden kwam danste ik
over de olie rivier waar de weg was geweest.
En hoewel ik waarschijnlijk mijn kans had gemist
Ik moest je vertellen dat we niet alles hadden besproken.
En toen de storm voorbij was stond ik
in de droge schaduw waar je auto was geweest.
En hoewel de voorspelling niet goed was,
angst is een gevoel dat nooit alles zal bedekken.
Angst is een gevoel dat nooit alles zal bedekken.