The Fureys — Green Fields Of France songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Green Fields Of France" van The Fureys.
Songteksten
Well, how do you do young Willie McBride?
Do you mind if I sit here down by your graveside?
And rest for awhile in the warm summer sun
I’ve been walking all day, and I’m nearly done
I see by your gravestone, you were only nineteen
When you joined the great call-up in nineteen sixteen
And I hope you died quick, and I hope you died clean
Or young Willie McBride, was it slow and obscene?
(chorus)
Did they beat the drums slowly?
Did they play the fife loudly?
Did they play the death march as they lowered you down?
Did the band play the Last Post and chorus?
Did the pipes play the Flowers of the Forest?
Did you leave a wife or a sweetheart behind?
In some faithful heart is your memory enshrined?
Although you died back in nineteen-sixteen
In that faithful heart are you forever nineteen
Or are you a stranger without even a name?
Enclosed and forever behind a glass frame
In an old photograph, torn, battered and stained
And faded to yellow, in a brown leather frame
Well the sun, now it shines, on the green fields of France
As the warm summer breeze, that makes the red poppies dance
And look how the sun shines from under the clouds
There’s no gas, no barbwire, there’s no guns firing now
But here in this graveyard that’s still no-man's land
The countless white crosses stand mute in the sand
To man’s blind indifference to his fellow man
To a whole generation, that was butchered and damned
Young Willie McBride, I can’t help wondering why
Do those that lie here know why that they died?
And did they believe when they answered the call
Did they really believe that this war would end war?
The sorrow, the suffering, the glory, the pain
The killing and dying were all done in vain
Young Willie McBride, it all happened again
And again, and again, and again, and again
Songtekstvertaling
Hoe gaat het met Willie McBride?
Vind je het erg als ik hier bij je graf ga zitten?
En rust voor een tijdje in de warme zomerzon
Ik loop al de hele dag en ik ben bijna klaar.
Ik zie aan je grafsteen dat je nog maar negentien was.
Toen je je aansloot bij de grote oproep in 1916
En ik hoop dat je snel stierf, en ik hoop dat je netjes stierf.
Of de jonge Willie McBride, was het langzaam en obsceen?
(Chorus)
Sloegen ze langzaam op de trommels?
Hebben ze de fife hard gespeeld?
Hebben ze de dodenmars gespeeld toen ze je lieten zakken?
Speelde de band de laatste Post en het refrein?
Hebben de pijpen de bloemen van het bos afgespeeld?
Heb je een vrouw of een liefje achtergelaten?
Is je geheugen in een trouw hart verankerd?
Hoewel je stierf in negentien-zestien
In dat trouwe hart ben jij voor altijd negentien
Of ben je een vreemde zonder naam?
Ingesloten en voor altijd achter een glazen frame
Op een oude foto, gescheurd, geslagen en bevlekt
En vervaagd tot geel, in een bruin lederen frame
De zon schijnt nu op de groene velden van Frankrijk.
Als de warme zomerbries, die de rode klaprozen laat dansen
En kijk hoe de zon onder de wolken schijnt.
Er is geen gas, geen prikkeldraad, er zijn geen wapens die nu vuren.
Maar hier op dit kerkhof is dat nog steeds niemandsland.
De talloze witte kruisen staan stil in het zand.
Voor de blinde onverschilligheid van de mens tegenover zijn medemens.
Voor een hele generatie, die werd afgeslacht en verdoemd
Jonge Willie McBride, ik kan het niet helpen me af te vragen waarom
Weten degenen die hier liggen waarom ze stierven?
En geloofden zij toen zij de oproep beantwoordden?
Dachten ze echt dat deze oorlog een einde zou maken aan de oorlog?
Het verdriet, het lijden, de glorie, de pijn
Het doden en sterven waren allemaal tevergeefs.
Jonge Willie McBride, het is allemaal weer gebeurd
En opnieuw, en opnieuw, en opnieuw, en opnieuw, en opnieuw