The Folksmen — Skeletons of Quinto songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Skeletons of Quinto" van The Folksmen.
Songteksten
I worked the fields my father worked
From dawn until setting sun
My calloused hands and wind-burned face
Have marked me as a man
Who has no voice, no rights, no hope
No place to call his own
And the skeletons of Quinto call me home
The silver tentacles of the moon’s rays caught me The deathly silence of the mountains chill me to the bone
And the skeletons of Quinto call me home
If I lived to be a hundred, I won’t know me Papa’s plight
The cruelty of the master’s whip
The horrors of the night
He braved them all and stood his ground
The bravest ever known
And the skeletons of Quinto call me home
(Spanish)
(Instrumental)
I know that somehow, in the world,
The workers must be free
The toil and sweat, and tyranny, the fascist jeu d’esprit
Will only serve to keep us down, and make the bourgeoisie
And the skeletons of Quinto call me home
Songtekstvertaling
Ik werkte op de velden waar mijn vader werkte.
Van zonsopgang tot zonsondergang
Mijn vereelde handen en door de wind verbrande gezicht
Heb me gemarkeerd als een man
Die geen stem heeft, geen rechten, geen hoop
Geen plek om zijn eigen te noemen
En de skeletten van Quinto noemen me thuis.
De zilveren tentakels van de maan stralen vingen me de doodse stilte van de bergen me tot op het bot
En de skeletten van Quinto noemen me thuis.
Als ik honderd zou worden, zou ik Papa ' s benarde toestand niet kennen.
De wreedheid van de zweep van de meester
De verschrikkingen van de nacht
Hij trotseerde ze allemaal en hield stand.
De dapperste ooit
En de skeletten van Quinto noemen me thuis.
(Spaans)
(Instrument)
Ik weet dat op een of andere manier, in de wereld,
De werknemers moeten vrij zijn
De zwoegen en zweet, en tirannie, de fascistische jeu d ' esprit
Zal alleen dienen om ons neer te houden, en de bourgeoisie te maken
En de skeletten van Quinto noemen me thuis.