The Enigma Tng — Wrath songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Wrath" van The Enigma Tng.
Songteksten
All the world’s a stage,
And all the men and women merely players;
They have their exits and their entrances,
And one man in his time plays many parts,
His acts being seven ages. At first, the infant,
Mewling and puking in the nurse’s arms.
Then the whining schoolboy, with his satchel
And shining morning face, creeping like snail
Unwillingly to school. And then the lover,
Sighing like furnace, with a woeful ballad
Made to his mistress' eyebrow. Then a soldier,
Full of strange oaths and bearded like the pard,
Jealous in honor, sudden and quick in quarrel,
Seeking the bubble reputation
Even in the cannon’s mouth. And then the justice,
In fair round belly with good capon lined,
With eyes severe and beard of formal cut,
Full of wise saws and modern instances;
And so he plays his part. The sixth age shifts
Into the lean and slippered pantaloon,
With spectacles on nose and pouch on side;
His youthful hose, well saved, a world too wide
For his shrunk shank, and his big manly voice,
Turning again toward childish treble, pipes
And whistles in his sound. Last scene of all,
That ends this strange eventful history,
Is second childishness and mere oblivion,
Sans teeth, sans eyes, sans taste, sans everything
Songtekstvertaling
De hele wereld is een podium,
En alle mannen en vrouwen alleen maar spelers;
Ze hebben hun uitgangen en ingangen.,
En één man in zijn tijd speelt vele rollen,
Zijn acts zijn zeven eeuwen oud. In het begin, het kind,
Meuwend en kotsend in de armen van de verpleegster.
Dan de Jammerende schooljongen, met zijn tas.
En stralend ochtendgezicht, kruipend als slak
Onwillig naar school. En dan de minnaar,
Zuchtend naar een oven, met een treurige ballade
Gemaakt naar de wenkbrauw van zijn minnares. Dan een soldaat,
Vol onnadenkende Eden en gespeend zoals de Pardoes.,
Jaloers in eer, plotseling en snel in ruzie,
Op zoek naar de bubbel reputatie
Zelfs in de mond van het kanon. En dan de gerechtigheid,
In een mooie ronde buik met een goede capon gevoerd,
Met ogen ernstig en baard van formele snee,
Vol met wijze zagen en moderne instanties;
En dus speelt hij zijn rol. De diensten van de zesde leeftijd
In de slanke en slipperende pantaloon,
Met bril op neus en buidel aan de zijkant;
Zijn jeugdige slang, goed gered, een wereld te breed
Voor zijn gekrompen shank, en zijn grote mannelijke stem,
Draai weer naar de kinderachtige treble, pijpen
En fluit in zijn geluid. Laatste scène van alles,
Dat is het einde van deze vreemde bewogen geschiedenis.,
Is tweede kindsheid en louter vergetelheid,
Zonder tanden, zonder ogen, zonder smaak, zonder alles.