The Dubliners — The Old Orange Flute songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Old Orange Flute" van The Dubliners.
Songteksten
In the County Tyrone, near the town of Dungannon,
Where many the ructions meself had a hand in.
Bob Williamson lived, a weaver by trade,
And all of us thought him a stout Orange blade,
On the Twelfth of July as it yearly did come,
Bob played with his flute to the sound of a drum.
You may talk of your harp, your piano or lute,
But none can compare with the Old Orange Flute.
Bob, the deceiver, he took us all in;
He married a Papist named Bridget McGinn.
Turned Papist himself and forsook the old cause
That gave us our freedom, religion and laws.
Now, boys of the townland made some noise upon it,
And Bob had to fly to the province of Connaught.
He fled with his wife and his fixings to boot,
And along with the latter his Old Orange Flute.
At the chapel on Sunday to atone for past deeds,
He’d say Pater and Aves and counted his brown beads.
'Til after some time, at the priest’s own desire
He went with that old flute to play in the choir.
He went with that old flute for to play for the Mass,
But the instrument shivered and sighed, oh, alas,
And try though he would, though it made a great noise,
The flute would play only «The Protestant Boys.»
Bob jumped and he stared and got in a flutter
And threw the old flute in the blessed holy water.
He thought that this charm would bring some other sound;
When he tried it again, it played «Croppies Lie Down.»
Now, for all he could whistle and finger and blow,
To play Papish music he found it no go.
«Kick the Pope"and «The Boyne Water"it freely would sound,
But one Papish squeak in it couldn’t be found.
At the council of priests that was held the next day
They decided to banish the old flute away.
They couldn’t knock heresy out of it’s head,
So they bought Bob a new one to play in it’s stead.
'Twas fastened and burned at the stake as a heretic.
As the flames soared around it, they heard a strange noise;
'Twas the old flute still whistling «The Protestant Boys.»
«Toora lu, toora lay»
Songtekstvertaling
In de provincie Tyrone, in de buurt van de stad Dungannon,
Waar veel van de ructies zelf een hand in hadden.
Bob Williamson woonde, een wever van beroep,
En we dachten allemaal dat hij een oranje mes was.,
Op de twaalfde juli zoals het jaarlijks kwam,
Bob speelde met zijn fluit op het geluid van een drum.
U kunt praten over uw harp, uw piano of luit,
Maar niemand kan vergelijken met de oude Oranje Fluit.
Bob, de bedrieger, hij nam ons allemaal in huis.;
Hij trouwde met Bridget McGinn.
Werd zelf Papist en liet de oude zaak in de steek.
Dat gaf ons onze vrijheid, religie en wetten.
Nu, jongens van het stadsland maakten er wat lawaai op.,
En Bob moest naar Connaught vliegen.
Hij vluchtte met zijn vrouw en zijn fixings om op te starten,
En samen met de laatste zijn oude Oranje Fluit.
In de kapel op zondag om boete te doen voor vroegere daden,
Hij zei "Pater and Aves" en telde zijn bruine kralen.
Tot na enige tijd, naar de wens van de priester
Hij ging met die oude fluit spelen in het koor.
Hij ging met die oude fluit spelen voor de mis.,
Maar het instrument beefde en zuchtte, Oh, helaas,
En probeer het maar, hoewel het een groot geluid maakte.,
De fluit speelde alleen de Protestantse jongens.»
Bob sprong en staarde en fladderde.
En gooide de oude fluit in het gezegende wijwater.
Hij dacht dat deze charme een ander geluid zou brengen.;
Toen hij het opnieuw probeerde, speelde het "Croppies lig Down.»
Nu, voor alles wat hij kon fluiten en vingeren en blazen,
Om Papische muziek te spelen vond hij het niet.
"Schop de paus" en "het Boyne Water"het zou vrij klinken,
Maar één piepje kon niet gevonden worden.
In de Raad van priesters die de volgende dag werd gehouden
Ze besloten de oude fluit weg te bannen.
Ze konden ketterij niet uit zijn hoofd slaan.,
Dus ze kochten Bob een nieuwe om er in te spelen.
Het was vastgemaakt en verbrand op de brandstapel als ketter.
Toen de vlammen eromheen vlogen, hoorden ze een vreemd geluid.;
Het was de oude fluit die nog steeds fluit " de Protestantse jongens.»
"Toora lu, toora lay»